dinsdag 12 december 2017

Moeten...


Om eerlijk te zijn heb ik niks met 'moeten'.


Als er écht iets 'moet', wat natuurlijk soms gewoon zo is,
dan is voor mij de lol er heel snel af!


En dan zeker in deze decembermaand, 


waarin de ene actie de volgende vaak klakkeloos opvolgt,
is het 'ont-moeten' voor mij een heilig goed.

Nu maak ik soms een uitzondering...😉


Dan is er een 'innerlijk moeten' en dat voelt heel anders.


Daar is geen weg voor terug, geen reden om het af te blazen...
dat 'moeten' staat dan gelijk aan 'niets anders willen'.


Eén zo'n 'innerlijk moeten' is om naar buiten te gaan als het sneeuwt.
Die witte wereld trekt mij naar buiten,
alsof elke minuut binnen 'zonde van mijn tijd' is!


Een aparte gewaarwording...dat wel.


En omdat er vandaag nog steeds een laagje wit op straat lag 
had ik heel goede hoop voor mijn geliefde duingebied.


Ooohh...wat werd ik getrakteerd op een enorme laag halfsmeltend sneeuw!!


Mijn laarsjes zakten er gemakkelijk in weg en bij elke stap werden mijn 
wollen sokken kouder en natter. 💦😊


Maar ik was buiten...bij de stoere Hooglanders...dat maakte alles goed.


Het vele wit om mij heen, het voorzichtige zonnetje, 
en de 'ont-moeting' met de dieren...

dát is 'innerlijk moeten'...


dát is leven !


zondag 10 december 2017

Witte Advent...


Vanmorgen vroeg...het was al een beetje licht aan het worden...


deed ik snel het gordijn van onze slaapkamer open...zou het??


Ach nee...grauw...regen!


Gisteravond zei ik al tegen Janmijneman dat ik er vroeg op uit zou gaan...


in die beloofde witte wereld! 


Het leek zo zeker als maar wat...zelfs hier aan de kust.


Want vaak doen wij niet mee met de sneeuwpret,


dus als een kind had ik mij er stiekem op verheugd. 😜


Flinke plassen dus in plaats van een witte deken op straat.


Nou goed...het is zoals het is...misschien wordt het nog droog.
Dat deed het niet...en ja...de regen veranderde zowaar in fijne natte sneeuwvlokjes.


Maar dat het een paar uur later een heuse witte wereld zou zijn...
dát was toch wel een waar (advents)geschenk!


Dus jassen en handschoenen aan, sjaals om...en naar buiten...de sneeuw in.
 De wereld in die ineens zoveel zachter lijkt...grenzen die vervagen.


We raakten zelfs de weg een beetje kwijt in het bos
terwijl je mij er bijna geblinddoekt doorheen kan sturen.


Zo apart!


En mijmerend denk ik: 'was het maar altijd zo'!! 


Maar nee...want dit veld is over een paar maanden weer helemaal blauw (klik).
Bijna niet voor te stellen toch? En dat zou ik al helemaal niet willen missen!

Het is precies goed zo...


dankbaar geniet ik volop van wat NU is. 


zondag 3 december 2017

Verstilling...


De adventstijd is vandaag begonnen...


en dit jaar voel ik nog meer dan andere jaren... 


de behoefte om stil te worden.


Stil...naar binnen...ZIJN...


De rust van het schaarse daglicht...


wat mij vanzelf al het gevoel geeft dat ik niks hoef...


of eigenlijk niks wil.


Een complete tegenstelling met de drukte die er juist in deze tijd is.


Al het werk wat van ons wordt gevraagd...


om gezellig en knus de feestdagen te vieren.


Dat is er ook gewoon...


en dat is helemaal goed.


Mooi om daar een evenwicht in de vinden.

Dat maakt deze tijd voor mij zo speciaal.


Ik wens jullie een mooie eerste advent.

zaterdag 11 november 2017

Mindful haken...


Loop als je loopt, eet als je eet en haak als je haakt
in aandacht...


Toen...op de handwerkbeurs in Rijswijk...
toen was het liefde op het eerste gezicht. 💗


De wol, het patroon...de eenvoud...
alles klopte!
Dus móest het mee naar huis, het kon gewoon niet anders. 😜


Dit was echt zo'n leuk werkje voor de kleine haakmomentjes.
Voor als het eten eigenlijk klaar is maar Janmijneman nog in de file staat.
Of 's morgens als het nét nog te vroeg is om naar school te gaan.


Ik zag het wel zitten hoor.

Toch, en dat is natuurlijk met de meeste dingen, liep het anders dan wat ik in gedachte had. 
Want...het is helemaal geen 'pak-even-snel-op-haakwerkje'.


Qua patroon zal je je niet snel vergissen.
Maar die wol hé...die wol vraagt iets van mij!!


Iets wat niet in 'kleine-tussen-neus-en-lippen-door' momentjes past.
Nee, deze wol heeft een heel andere insteek (letterlijk en figuurlijk!)
en daagt mij uit voor één grote oefening in geduld.


Het schiet niet op (haaknaald 2,5), het patroon is echt
heel veel van hetzelfde en ook nog eens in één kleur (nou ja kleur???)
en de wol is wat stug waardoor je elke steek echt bewust moet maken.


Pfieeuwwww...da's even andere koek!


Dus is het voor mij maar een 'mindful' haakproject geworden.

Ik ben blij met het resultaat tot nu toe...ik vind het echt mooi
en áls mijn sjaal die twee meter heeft bereikt 😀...


zal ik er vast heel veel plezier van hebben.


Een heerlijk herfstweekend allemaal!