dinsdag 31 maart 2020

Slaapritme...


Nu wij een nieuw ritme hebben merk ik
dat ik vooral heel uitgerust ben.


En dat vind ik fijn!
Écht uitgerust.


Je bed uitstappen omdat je zin hebt om iets te gaan doen.
De dag beginnen omdat je er aan toe bent, er zelf voor kiest.
Op je eigen tempo en dat is bij mij het liefst rustig.


Eigenlijk heb ik mij nooit gerealiseerd 
dat dit voor mij zó gezondmakend is.


Ook best apart omdat ik mij in deze rare tijd bepaald niet verveel.😉
Aan het einde van de dag val ik dan ook als een blok in slaap.


Nu ben ik nooit fan geweest van een wekker.
Mijn telefoon haalt mij, als het nodig is,
 uit mijn slaap met het zachte geluid 
van vogelgezang.

Ooit opgenomen op een zorgeloze zomerdag.


Meer geluid kan ik 's morgens niet verdragen.

Maar zelfs dan...


voel ik een robuuste weerstand om tegen mijn zin in 
dat heerlijk warme bed uit te stappen.
Altijd al zo geweest.

En daarom snap ik in deze tijd weer een stukje meer van mijzelf.
Dat mijn vrije wil heilzaam is, dan is mijn energieniveau op z'n best.


Tsja...soms moet je dingen eerst be-leven om ze te kunnen begrijpen.


woensdag 25 maart 2020

Lockdown...


Tsja...daar had ik toch wel wat tijd voor nodig...
om werkelijk te bevatten wat er nu allemaal gaande is.


Een paar keer begon ik aan een blogje maar
de woorden kwamen niet.


Niet zoals ik het wilde.


Vandaag probeer ik het weer...eens kijken of het lukt.

Vorige week woensdag stelde ik voor mijzelf een 'Coronanieuws'lockdown in.


Na dagen alles over het nieuwe virus op de voet te volgen
merkte ik dat dát voor mij niet gezondmakend was...is.

Janmijneman houdt mij op de hoogte als er nieuwe regels zijn
en/of belangrijke ontwikkelingen.
En dat is voor mij voldoende.


Steeds denk ik aan de wijsheid:

'Alles wat aandacht krijgt groeit'


En zo is het, kijk naar een kind wat opgroeit met veel liefdevolle aandacht.


Daarom wil ik op mijn blog verder geen aandacht besteden aan Corona.
Laten we wel wezen...het virus komt zéker geen aandacht tekort.


Liever blijf ik schrijven over andere zaken...die er ook gewoon nog zijn.
Sommige zelfs meer omdat er een rust over de aarde is neergedaald.
En ook omdat mijn leven op dit moment een ander ritme heeft.


Voor mij is het in deze tijd een intensieve oefening
om in het Nu te leven.

Iets waar ik al zo vaak over heb gelezen
en voorzichtig heb geprobeerd...
 mag ik nu in praktijk brengen.

Dit moment...dat is wat er is...


en dat is wat ik leef. 🌀

zondag 8 maart 2020

She...


Een man bezingt de vrouw...


Voor alle vrouwen op deze
8e maart...Internationale Vrouwendag. 🌸


zaterdag 29 februari 2020

Adviezen...


Ik mis iets...
in deze tijd van quarantaine, testen
en maatregelen.


En daar wil ik het eens over hebben.

Er wordt hard gewerkt aan mogelijkheden
om het nieuwe virus buiten onze deuren te houden.
Héél hard.


Verstandig lijkt mij, dus ik volg adviezen graag op.

Een keer extra je handen wassen (vergeet ik eigenlijk steeds),
niet naar Noord Italië (was ik toch niet van plan) en rustig blijven (dat lukt mij wel!).

Wat mij zeer verbaast is dat ik van onze  
toch wel een beetje bemoeigrage en verzorgende overheid
geen enkel advies krijg over iets wat volgens mij 
in deze Coronamalaise onmisbaar is.


Namelijk...onze weerstand!

Want een goed en krachtig immuunsysteem....
daar houden virussen over het algemeen niet zo van.

Nodigt dit virusdrama ons juist niet uit om 
weer eens naar onze levenswijze te kijken?

Krijg ik wel voldoende rust en ontspanning? Eet en drink ik elke dag wel gezond?
En bewegen...hoe is mijn balans daarin? 

Factoren die in onze tijd van overvloed best wel wat extra aandacht verdienen.

En die aandacht...die mis ik.


Geen speciale site om de mensen het belang van gezond leven weer eens te laten zien.
Met veel tips en adviezen...dat zou fijn zijn.
Geen crisistelefoon voor als je een dip hebt omdat je hulp nodig hebt
bij het vinden van een gezond leefpatroon. 
Geen netten sinaasappels bij de kassa in plaats van een plastic zee aan handgelletjes!

Dus hierbij mijn advies...
beste overheid én media:

Laten we beginnen bij de basis,
dáár waar nu alles om draait...


ons eigen lijf!


zondag 23 februari 2020

Leven met de seizoenen...


Toen ik ooit mijn blog begon, nog voor 'Het lieve leven...',
schreef ik mijn schrijfsels onder de naam van 'Het jaar rond...'.
Dat was trouwens nog bij Web-log.nl.


Mijn blogjes van toen heb ik niet meer maar 
het verschilde niet zo heel veel met waar ik nu over schrijf.

Ook hier in 'Het lieve leven...' ga ik graag mee met de seizoenen 
ofwel het jaar rond.
Zo ook in mijn dagelijks leven.

Het geeft mij structuur en dat is fijn want dan blijf ik het leven snappen.
Bij mij werkt dat zo.


Om die reden eten wij ook zoveel mogelijk 'van' het seizoen.
Zonder er overigens fanatiek in te worden.
Daar ben ik wel gevoelig voor hoor zal ik eerlijk bekennen.
Dus een mooie oefening om dat
zo af en toe ook gewoon eens los te laten.


Maar afgelopen week hoefde dat niet.
Omdat ik toch zó'n heerlijk recept vond...
dat ik het hier wil delen.

In de winter eet ik geen sla zoals ik die op een warme zomerdag eet.
Nee, in de donkere maanden eet ik sla van wintergroenten.
Bietjes, wortel of witlofsalade...heerlijk!

Tenminste dat vind ik...Janmijneman heeft een andere mening. 🙈


Nu opperde hij het idee om als het dan tóch moet...
een Coleslaw misschien wel lekker zou zijn.

Maar dan wel lékker en niet te 'gezond' was zijn wens.
Oké man...ik ga weleens wat uitproberen.
Een paar keer was het mwah.mwah...totdat...
juist...dit (klik) recept!


Eenvoudig te maken, een paar uur wachten en smullen maar.
Want dat deden we zeker!

O ja, natuurlijk kon ik het niet laten om tóch een paar 
dingetjes te veranderen.
Zo gebruikte ik cashewmelk in plaats van volle melk.
Voegde ik geen suiker maar agavesiroop toe
en koos ik voor halvanaise. 


Word ik nét ietsje blijer van. 😉

zondag 16 februari 2020

Doe eens gek...


Dat dacht ik...
toen ik kaartjes voor de Handwerkbeurs in Zwolle bestelde.
Een VIP arrangement met een heerlijk lunchbuffet.

Kost wat...maar dan heb je ook wat.


Drie kaartjes want Annabel (klik) en Eline (klik)
gingen ook mee, gezellig!

En zo gingen wij afgelopen vrijdag
als 'Vippers' richting Zwolle.
Vanuit Den Haag best een dagje weg dus.


Het was al een tijd geleden (klik) dat ik hier was.
Maar ik kan mij niet herinneren dat ik het er
ooit zó druk heb gezien!


Wát een vrouwen...en hier en daar een man.
Fijn dat in deze tijd het handwerken zo geliefd is.

Drukte dus...maar
als Vipper mag je overal langs de rij naar binnen.
Da's fijn!


Wat een heerlijke beurs was het weer.

Het blijft leuk hé,
ik word gewoon blij van al die mooie spulletjes.


Inspiratie was er ook volop.

Nu wil ik niet een hobby erbij dus was het
wel soms een uitdaging om er alleen maar van te zwijmelen...


en niet te kopen.

O ja...en dan dit...


Eerlijk?? Ik zag het roze popje en had het al in mijn handen.
Alsof het mij riep. 😜
Een vriendelijke vrouw wees mij op het briefje eronder...
Ooh...sorryyyyy.
Waarschijnlijk was ik niet de eerste...of de laatste.

Later bedacht ik mij...handwerken zit in al je zintuigen.
Alleen kijken is niet voldoende.
 Wij, handwerksters willen voelen,
van alle kanten bekijken, ruiken misschien ook nog wel...
en daarom zijn we zo hardleers.

Deze mevrouw deed het zo, in een vitrinekastje...


daar bleef ik netjes van af.

Deze leukerd sprong bijna in mijn handen...


Maar dat mocht!

We hadden een superleuke dag met elkaar.
Kocht ik nog wat?
Jazeker!

Leukkkk....


Verrassend...


en hier wil ik zó graag aan beginnen!!


Maar eerst mijn doekje af...


dat vind ik het prettigst.


En met dit weertje...


schiet dat lekker op!


zondag 9 februari 2020

Stormschade...


De storm van vandaag 
is voor mij een heel wijze storm.

Ik zal het even uitleggen...


De kracht van een windhoos maakte een einde aan
mijn bamboe balkonscherm.


Niet alleen rukte de stormvlaag het scherm los...
ook knakte mijn afscherming gewoon doormidden.


Nou ja...ik zag het op tijd dus 
verder lijden werd mij bespaard.


En ja...eerlijk gezegd...het scherm had best 
wel wat verzorging verdiend.
Zo aan het einde van de zomer.

Even met mijn aandacht alle sluitingen langs,
een likje lijnolie...
klaar voor de winter.


Maar daar kwam het niet van.
Een druk, veel en vol  hoofd 
liet het scherm voor wat het was. 


En dát liet de storm van vandaag mij zien.

Want mijn balkonscherm en ik hebben meer met elkaar gemeen 
dan dat je misschien in de eerste instantie zou denken.


Hoe zit het nú met mijn onstuimige hoofd? 
en...met de zorg voor mijzelf ? 
Juist ja...zien jullie 'm?!

Ciara gaf mij vandaag een voorbeeld...
hoe het dan kan gaan in de storm van het leven.


Fijn zo'n stormachtig inzicht! 🌀