Welkom op mijn blog 'Het lieve leven'...

Ik ben Petra en ik schrijf hier over alles wat mij zoal bezighoudt in het lieve leven. Haken, breien, bakken, koken, anekdotes over onze drie katten... Kijk rustig rond en ik vind het ontzettend leuk als je een reactie achterlaat.

Heb je vragen of leuke positieve bijdragen..mail dan naar hetlieveleven@ziggo.nl


Veel plezier!

vrijdag 21 november 2014

Gouden belofte?


Oh lieve mensen...wat is het op dit moment toch mooi buiten!



Tegen mijn dochter die net op de fiets stapt roep ik nog snel...vergeet niet naar de bomen te kijken! 
 

Want echt...je hoeft niet persé het bos in om van de herfstweelde te genieten. 



Maar als ik dan tóch in het bos loop...
en ik mij laat omhullen met gouden kleuren
vraag ik mij af...waarom?


Wat is het doel van al dit moois? 


 Het is een afscheid van de zomer...op weg naar donkere gure winterdagen. 
Maar voordat het zover is trakteert de boom ons eerst nog op een prachtig kleurenspel...
waarom?


Oké...ik heb het natuurlijk niet over wat we kunnen verklaren. Dat het zonlicht afneemt en er daardoor minder chorofyl wordt gevormd en dus minder bladgroen.
Dat leerde ik ooit op school en is ongetwijfeld waar.


Maar...zó mooi...
zó mooi dat ik een gevoel van puur geluk ervaar als ik daar tussen de bomen loop. 


Dat zet mij aan het denken. 
Het had niet zo'n uitbundige weelde hoeven zijn...het had ook een stuk soberder gekund. 


Al mijmerend tussen de beukenbomen heb ik het gevoel 
dat de natuur ons iets wil laten zien in deze tijd van het jaar.


Als een milde overgang van de zomerse rijkdom in het bos naar een kale winter...een troost.


Maar ook een belofte! 

Dat wij kunnen zien hoeveel moois er nog steeds in de bomen aanwezig is.
Met deze kracht en vol vertrouwen gaan zij de winter in.


De tijd van naar binnen keren vangt ook voor ons mensen aan.
Het is alsof de bomen ons een knipoog geven...een steuntje in de rug.



Laat maar los en heb vertrouwen...

zaterdag 15 november 2014

Mijn 'Zwarte Pietendiscussie'...

Vanmorgen vroeg kijk ik hoopvol naar buiten of het droog aan het worden is. 
Het zal onze eerste Sinterklaasintocht zijn met paraplu! 


Bij het havenhoofd staat een politiebus te wachten...ai, dat is moeilijk kiezen voor onze vent ;)
De agenten en mijn zoon...ze hebben dikke pret. Hij mag de bus in om naast de andere agenten te zitten, hij krijgt een bekeuring (daar vraagt ie altijd zelf om hoor ;)) en de wagen laat zijn alarmsignaal een paar keer horen.
  
Hoezeer zoonlief geniet...ik loop het havenhoofd op met een gemengd gevoel. 


Wij gaan juist naar het havenhoofd toe zodat wij zonder alle drukte, muziek en artiesten de goede Sint en zijn vele Pieten kunnen verwelkomen.


De boot vanuit de mist aan zien komen, zwaaien en zingen en dan, koud en dit jaar dus ook nat,
 weer naar huis voor warme chocolademelk en een stukje gevuld speculaas. 


Dat is onze traditie...daar past geen politiebus in. 
Politie die voorbereid is op problemen omtrent de Pietendiscussie.

 En zo dwalen mijn gedachten af naar mijn eigen Sinterklaastijd. 
Hoe heb ik de Sint en Piet ervaren?
De prenten in dit blogje omvatten precies mijn sfeer...
dit was voor mij op en top Sinterklaas.


Ik heb er als kind van genoten maar....ik was óók bang! 
Ik was bang voor Zwarte Piet en eigenlijk ook wel voor de Sint. 
Want zij samen konden zomaar ineens beslissen dat ik in de zak 
mee moest naar Spanje...dát was mijn tijd! 

En dat idee...bij mijn moeder weg en met de Sint en Piet naar Spanje...
brrrr dat trok mij niet echt aan ;)


Maar je ontkwam niet aan die spanning...dat hing in de lucht...
dat was het Sinterklaasgevoel van toen.


Onze eigen kinderen...een generatie later hebben daar niets meer mee. 
Onze tweede had best gewild hoor...naar Spanje ;)...geen straf!


 In hun tijd werden liedjes al aangepast...zong ik inderdaad niet meer 
van stoute kinderen maar lieve kinderen. 
De zak was er voor de kadootjes en die roe...ach....hebben ze die nog???

Sinterklaas is in deze tijd een zachte oude man die zich geen raad zou weten zonder zijn Pieten. 
De Pieten zijn ronduit grappig en enthousiast...helemaal niets om bang voor te zijn.
Dit is dus al veranderd in één generatie. 

En zo zal de traditie blijven veranderen.


Ik denk dat ik moeilijk kan wennen aan een gekleurde Piet of een blanke Piet 
gewoon omdat daar mijn beleving niet in zit.
Want al was ik weleens bang...ik heb er volop van genoten...mijn Sinterklaastijd.
En met mij natuurlijk velen. 


Het kleine kind van nu kan natuurlijk dezelfde beleving hebben bij een blanke Piet of een paarse. 

In het begin van de discussie riep ik vaak uit dat Piet zwart is van het roet in de schoorsteen.


Maar als ik dan deze prenten zie....nee, dan klopt mijn verhaal niet.


Mijn gedachten gaan een oplossing bedenken...ik betrap mijzelf erop dat ik eigenlijk het feest wil laten blijven zoals het is.

 Maar...als we niet meer om een verandering heen kunnen..laat het dan wel roet blijven...
dus een Piet met roetvegen. Liever geen paars, groen of clowntjespiet.

De eerste jaren heel veel roet en dan misschien steeds iets minder? 
Dat lijkt mij een mooie overgang! 


Een traditie ontstaat niet in één jaar maar juist door de jaren heen.
Hier wat schaven, daar wat weglaten...

....gun het de tijd en het komt goed!

(alle afbeeldingen zijn afkomstig van internet)

donderdag 6 november 2014

Knusse kleine uurtjes...

Vinden jullie dat ook zo'n heerlijk moment van de dag?

Die late uurtjes waarin de stilte het overneemt van alle geluiden van de dag.


Kaarsje aan, een lekkere kop thee 
en mijmeren over de dag...over het leven...verder niets....


Ik vind het dan ook heerlijk om zo min mogelijk afleiding te hebben 
dus geen computer of tv en nee...zelfs geen muziekje.


Maar...een uitzondering maak ik voor mijn haakwerk. 
Tijdens de stilte steekje voor steekje van je haaknaald laten gaan. 
Voor mij een 'Zen'moment...
een haakmeditatie zou je het ook kunnen noemen ;)


Kiezen voor een extra groen randje...

 
 in de rust van de avond ontstaan de mooiste ideeën.


 En na héél wat kleine knusse uurtjes komt er dan een moment dat het garen bijna op is


  en de deken klaar!


Precies op tijd voor koude winteravonden, een behaaglijke deken is het geworden. 
Het linnen/katoen mengsel voelt echt heerlijk aan en is lekker warm. 
Dat valt mij reuze mee moet ik eerlijk bekennen.

 
En dan ben ik nu natuurlijk al op zoek naar een nieuw 'kleine knusseuurtjeswerkje'. 


Nou..dat ga ik vast vinden op het blog van Jeanet (klik)...
want daar heb ik het patroon van deze deken ook gevonden. 
Dank je wel lieve Jeanet! 

zaterdag 1 november 2014

Gezeur...

Soms kan ik zeuren hoor...pfffffff

Ik weet het gelukkig van mezelf ;)



Iedere week lees ik op de KNMI site dat de temperaturen omlaag gaan...naar normale waarden voor de tijd van het jaar.

Want tsja...het is alweer november.



 Maar niks hoor...het blijft lenteachtig aanvoelen, van dat 'alsjeblieft die jas uit weer' als 
je buiten loopt.

Als ik buiten loop tenminste....hihi, 50 jaar en nooit meer koud!



En daar zeur ik over...ik wil geen zomerbriesje...ik wil leunen tegen de wind, slagregens tegen de ramen. 
Het rijke gevoel wat je hebt als je na flinke vrieskou thuiskomt in een verwarmde kamer. 

 
Niet dat zeuren helpt hoor...Moedertje natuur gaat gewoon haar eigen gang en gelijk heeft ze!

Dus ga ik maar mee met haar 'flow' en zeur lekker door (ja mam..dat hebben we nu al 100 keer gehoord...dat je het veel te warm vindt!).

En ondertussen maak ik in ons pizzabakkertje overheerlijke zomerse pizza's.

 
Met tomaatjes, knoflook en verse basilicum.

Over deze Ferrari(klik) las ik een tijdje geleden bij Claire (klik) en dat was 
nou precies wat ik zocht. 

Ik ben namelijk dol op échte pizza's!


Lekker knapperige homemade pizza's die smaken alsof ze uit een pizzeria komen.


Yep...dan stop ik meteen met zeuren hoor....ben ik weer helemaal tevreden ;)

Ik wens jullie een zomers novemberweekend toe!


zaterdag 25 oktober 2014

Het regent, het zegent...

Aan het begin van deze herfstvakantie wierp ik een blik op weeronline.nl. 
Nou..lekker onstuimig herfstweer maar vrijdag verwachtten ze een droge dag.
 Komt dat even mooi uit! 


 Janmijneman had namelijk een leuke wandeling opgesnord en 
dus werd de vrijdag als wandeldag ingepland.


 Omdat wij voor ons jongste kuiken toch wel het één en ander moeten regelen
 als wij er niet zijn is vrijdag dan ook vrijdag...


óók als je vrijdagmorgen je ogen opendoet 
en de regen tikt gezellig maar toch wel luid op het dakraam.


Ach joh...in Elspeet is het vast droog grapten wij tegen elkaar! 
Want daar ging de reis naartoe.


Maar....nee, het was daar op die mooie Veluwe helemaal niet droog. 
Het was er eigenlijk kledder kletsnat.


Laatst vroeg iemand aan mij...hoe is dat nou....als je een kindje met Down krijgt? 
Wat doet dat met je?
Ik antwoordde...afgezien dat elk kind (met of zonder Down) mijn leven enorm heeft verrijkt...
heb ik van hem geleerd om op een andere manier naar het leven te kijken. 
Hij heeft namelijk een enorme kwaliteit in zich om van elke situatie in zijn leven 
een waar feestje te maken. 

Het is wat het is...en daar maakt hij gewoon iets leuks van. 
De kleinste dingen zorgen voor groot plezier en 
in niet-leuke dingen (bloedprikken bijvoorbeeld) valt altijd 
nog wel iets heel aardigs te ontdekken (een grapje met de dokter, dikke pret!). 


En zo kon ik vandaag dus het geleerde in praktijk brengen...

het is wat het is
...het regent pijpestelen....
én we gaan genieten van dat mooie stukje Nederland!


En dat hebben we gedaan.

Na een lekkere kop koffie onderweg gingen we lekker warm aangekleed op pad.


Alles ziet er toch weer heel anders uit dan bij zonneschijn.
Een mooie reden om nog een keer terug te gaan;).


En juist door die regen rook het zó heerlijk kruidig.


Moe, inmiddels aardig doorweekt (oké een volgende keer iets betere regenkleding meenemen)
liepen wij weer richting de bewoonde wereld.


 En kregen wij van een aardige 'Elspeetse' mevrouw 
een leuke tip (klik) voor een hapje en een drankje midden in het bos.


Nou daar waren wij inmiddels wel aan toe.


En die Hollandse knusheid is natuurlijk 
alléén maar zo heerlijk op een 'regen met pijpestelendag'! ;)


 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...