Welkom op mijn blog 'Het lieve leven'...

Ik ben Petra en ik schrijf hier over alles wat mij zoal bezighoudt in het lieve leven. Haken, breien, bakken, koken, anekdotes over onze drie katten... Kijk rustig rond en ik vind het ontzettend leuk als je een reactie achterlaat.

Heb je vragen of leuke positieve bijdragen..mail dan naar hetlieveleven@ziggo.nl


Veel plezier!

zondag 31 augustus 2014

Het 'gewone' leven...




gaat zo zoetjesaan ook hier weer beginnen. 


 Morgen worden de eerste bezoekjes aan school weer gebracht 
en zal ik weer zéér moeten wennen aan het genadeloze getril van mijn mobiel.

Dat is namelijk mijn wekker, alleen trillen..dat kan ik namelijk nog net verdragen ;)


We hadden een heerlijke zonnige zomer. 
Zowel in het Franse land als in de Haagse regio.


 Dáár hadden we wel zo nu en dan aardig wat regen te verstouwen 
met als gevolg dat we een forse lekkage in huis hadden. 
Er wordt hard aan gewerkt en we hopen dat deze week 
alles echt weer waterproof is hier in huis. 


Alhoewel een beetje regelmaat...structuur in de dag wel weer fijn is
 zal ik de zomerse vrijheid wel gaan missen.


Ohhh...wat hebben wij geboft met het schouwspel van prachtige wolkenpartijen



en wind, heel veel wind...

 
  
 en dat gaf ons heerlijke middagen vliegerplezier!
 
  

Gelukkig gaat dat nog wel even door want
hier aan de kust waait het bijna altijd.


Dág dág...heerlijke lange vakantie...

tijd voor zomers nagenieten!

zaterdag 23 augustus 2014

Frans haakwerkje...

La douce France...


wat had ik daar heerlijk veel tijd om te haken! 


Dit jaar heb ik het overzichtelijk gehouden voor mijzelf...had ik gewoon even nodig ;).


Slechts één haakwerkje...gewoon elke dag aan hetzelfde werken. 
En...dat beviel heel goed.


 Even geen keuze hoeven maken, alleen dát is al een feest!


En...dat schiet ook lekker op. 

  Nu had ik ook nog de uitdaging dat ik wilde haken met garen wat ik in mijn voorraad heb. 
En dat is genoeg ;).


Een paar zomers geleden bestelde ik van Drops een prachtig garen in beige en grijze natureltinten. Een mooi linnen/katoenmengsel.

Van het beige garen heb ik een mooi hes gebreid. Mooi...alleen draag ik het nooit! 
Het probleem met dit garen is dat het enorm uitzakt tijdens het dragen. Aan het eind van de dag heb je bijna een avondjurk aan...
Niet voor herhaling vatbaar dus maar...het grijze broertje ligt maar te liggen. 
En dat terwijl ik weet dat een tweede hes er nooit meer gaat komen!


 Ok..het grijs, een 'tisje' (Schevenings voor restje) beige, een bolletje blauw en nog wat bolletjes ecru van mijn Pippitrui (klik) mochten mee op vakantie.
 
Bij Jeanet van Blij dat ik brei (klik) was ik al verliefd geworden op een deken die zij heeft gehaakt dus ook die keuze was makkelijk.


En dan gewoon maar beginnen...ik zie wel wanneer een garen op dreigt te raken en dan gewoon maar verder gaan met de overige kleuren. 

Het garen bepaalt hoe de deken gaat worden, het garen bepaalt hoe groot het gaat worden..
Ik ben heel benieuwd ;)

dinsdag 19 augustus 2014

Ehh...ga je nog doorlopen??


of blijf je foto's maken????



Commentaar vanuit de achterhoede
 met zo af en toe een grijns van... 'ik wacht wel hoor...álle tijd!!';)



Nou dat hadden we gelukkig ook. 
Een frisse, winderige zondagochtend was het.
 We kwamen heel weinig mensen tegen.


Rara..waar denken jullie dat wij waren?


Ooh..die prachtige kleur paars...een wolletje in deze kleur...dát zoek ik!


Het is echt nazomeren en ik geniet er van...volop!


En het leuke is dat wij nog zo graag een weekendje naar Drenthe waren gegaan...en dan als de heide bloeit!


Maar..soms loopt het wat anders en daarom gaat dat dit jaar niet lukken. 
Jammer maar niks aan te doen. 


Even googlen naar 'Heide in Zuid Holland' leverde niet echt wat op

Oké...dan maar de wandelschoenen aan en op naar ons eigen duingebied.


We begonnen in Den Haag en dan eens richting Monster

Ja...jullie zien het goed...dit is de 'Haagse Heide'!
Nou niet helemaal hoor want we waren inmiddels toch al aardig in Monster aanbeland. 


Gelukkig staan er geen grensbordjes...hier is alles één


Maar jullie begrijpen mijn totale verwondering bij het zien van deze paarse pracht!


Een prachtig kado op een mooie zondagochtend in augustus.

zaterdag 16 augustus 2014

Een kleurrijk geheel...

Weten jullie nog dat ik voor onze oudste dochter deze (klik) deken haakte? Een deken omdat zij eindexamen had gedaan en daarmee haar middelbare schooltijd had afgesloten.

Nou...dit jaar deed ons tweede kuiken eindexamen VWO  en dus ging ik ook voor haar aan de slag om een deken te haken. 


Tsja...ik ben een mens die graag ruim de tijd voor dingen neem, een goede planning maakt zodat er ook iets 'tegen' kan zitten. 
Al vroeg in het schooljaar kocht ik prachtige DMC naturakatoen in mooie blauw/groene en ecrutinten. Patroon uitgezocht en haken maar!

Op een mooie winterse dag had ik met dochterlief een gezellig onderonsje. Ze had het koud dus ik gaf haar een katoenen dekentje wat op de bank lag. 
Arghhh...nee mam...ik vind katoen voor een deken zó niet fijn aanvoelen...brrr. Veel te zwaar ook!
Oh zei ik...nou ik heb ook een wollen hoor.........

Eh...wat zei je lieverd??????? katoen???? niet fijn????????

Slik... 

 Ik besloot gewoon door te haken...deze deken zou vást wel fijn aanvoelen...dat kán niet anders met deze mooie katoen!
Maar ja...de toon was gezet en de melodie was verder niet wat ik eigenlijk wilde horen.


Ik had even tijd nodig om om te schakelen...wat nu???

Zuivere wol? Nee, dat gaat 'm niet worden. 
Een deken voor deze lieve meid moet tegen een stootje kunnen. 
En bovendien vindt zij het gekriebel van wol helemaal niks!


Dus ging ik op een dag naar Kleurrijk Vilt (klik) in Delft en daar vond ik dé oplossing!

Acryl ....en dat voor mij ;)

Ik....die nooit voor acryl zou kiezen, verzot is op natuurlijke vezels en dan vooral wol..
ja...ik ging aan de slag met Stylecraft acryl.

Het is een goede kwaliteit acryl en kan absoluut tegen een stootje. De rustige tinten van mijn katoen waren achteraf misschien ook meer mijn smaak dan die van haar. 
Dit werd een tweede kans en die werd...kleurrijk!


Maaaaaanden heb ik gehaakt..randje voor randje. 
Nou ja...na eerst nog talrijke patronen te hebben uitgeprobeerd. 
Steeds was het het nét weer niet...


 Nu kreeg het meiske in die tijd een lief vriendje en dus was zij veel op pad. 
Kijk, dat haakt dan lekker door ;)!

Een avond voor de uitslag hechtte ik de laatste draadjes af.


 De uitslag was: Geslaagd!!  Dus het werd een feestdeken en geen troostdeken. 
En ja..hij viel helemaal in goede aarde..gelukkig! 

Want....wat was het voor mij een uitdaging. Niet alleen het materiaal wat voor mij tóch heel anders aanvoelt. Ook de kleuren....het werken met zoveel kleur zal ik zelf niet snel kiezen.


 Maar...ik ben blij en tevreden met het resultaat. 

Wat ik eigenlijk zo leuk vind en wat ik van tevoren niet had bedacht is dat zo duidelijk, gestructureerd en op tijd alles met de deken voor haar zus ging...zo veranderlijk, zonder enige planning en onder tijdsdruk ging deze deken.


 En dat klopt helemaal precies met zoals de meiden zijn!

dinsdag 12 augustus 2014

Zomerse overdenking...

 Lieve Allemaal,

Na een zonnige en luie vakantie in Frankrijk is hier alles weer volop aan de gang.

 Zo gaat dat!


En daarom begin ik ook zo rustigjes aan (dat wel ;) ) weer met het schrijven van blogjes.

Dank jullie wel voor al jullie lieve wensen en woorden op mijn energiedip.

Helemaal bijgetankt ben ik nog niet maar dat heeft meer te maken met een aantal dingen die de afgelopen maanden op ons pad zijn gekomen. 

Zo gaat dat! 

Dat is het leven..Het lieve leven....


 Want ondanks dat de zorgen toch soms wel groot zijn...gelukkig blijf ik het leven liefhebben en genieten van al het goeds wat het leven ons ook biedt.


In Frankrijk dacht ik wel na over mijn blog. Heb ik veel blogjes teruggelezen...
En wat mij opviel is dat ik graag de leuke en mooie dingen noem die ik tegenkom.
Maar al lezend kreeg ik wel een beetje het gevoel dat het net zo lijkt alsof hier altijd de zon schijnt...alsof zorgen en tranen in 'Het lieve leven...' niet bestaan.


Maar... hoe fijn vind ik het als een medeblogster iets moeilijks deelt over haar leven waar ik mij in herken....oh ja...ik snap het. ik voel dat ook zo!
Dát is juist waarom ik ook graag jullie blogs lees...de leuke dingen maar ook die herkenning.

Het maakt het contact menselijker, warmer...


 Dit is iets wat ik mee wil nemen bij mijn terugkomst in Blogland....want hier ben ik zo graag!


Wat ook nieuw is, is dat 'Het lieve leven...' nu ook een Facebookpagina heeft.
Ik heb een gemengd gevoel naar Facebook toe maar toch denk ik dat ik op deze manier de leuke vruchten er van kan plukken.

 

Bij Blogspot vind ik namelijk het terugreageren nogal omslachtig. En...Blogspot verstuurt geen mailtjes als ik bv reageer op een reactie waardoor het kan zijn dat een reactie gemist wordt.
Ik heb dat zelf ook weleens...dan lees ik een tijd later een blog nog eens door en dan ontdek ik dat de blogster nog iets tegen mij heeft gezegd.  
Bij Facebook werkt dat veel makkelijker, daar zie je meteen wie er reageert. 

 

Mijn blog blijft mijn basis, Facebook (klik) kan een leuke aanvulling worden. 
Ik heet jullie ook daar van harte welkom!


De foto's in dit bericht zijn natuurlijk allemaal gemaakt in La douce France.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...