Pagina's

dinsdag 10 juli 2018

Patronen...


In de bijna 54 jaar dat ik leef heb ik er ondertussen al heel wat ontworpen...
eenvoudige en héél ingewikkelde patronen.


En ach...wie niet? Ik denk dat het voor velen herkenbaar is.

En dan bedoel ik natuurlijk niet haak- of breipatronen...
daarin ben ik meer een volger.


Maar van die levenspatronen...die er door de jaren heen insluipen...
verankerd raken in je geest en handelen.


Gewoon omdat het eens goed voelde, misschien zelfs een redding was.

Een heel eenvoudig patroon is bij mij bijvoorbeeld het koken. 
Ach, ach...ik lijk heel hardleers maar ik kook nog steeds veel te veel, 
haal ook nog steeds boodschappen voor een weeshuis! 😉 


Gewoon een patroon wat je in een groot gezin bedenkt, royale porties.
Probeer dat er maar eens uit te slijten!


En als het al zo hardnekkig kan zijn bij het simpele werk...
ja...dan snap ik eigenlijk ook wel dat die heuse...complexe patronen
zich niet zomaar laten wegwuiven.


Soms moet je dan even vanaf een afstandje ernaar kijken...
en voelen hoe het voelt.
Past dit nog en vooral...wil ik dit nog? 

De ene keer kom ik zelf met het antwoord en afgelopen week hielp 
mijn dochter daarbij. 'Kijk mam...ik zie het zo.'
Wijs kind.💖


En ook zijn er van die inzichten die zomaar vanuit het niets op je pad komen.
Dán pas wordt je patroon zichtbaar en vraagt het meestal om verandering.

En verandering brengt iets nieuws, iets prils...


en biedt ruimte voor een mooi passend patroon. 🙏

zaterdag 23 juni 2018

Moederhart...


Ja, ik ben er nog hoor...alhoewel ik mijzelf weleens afvraag waar ik écht ben...


De afgelopen maanden stonden onder andere in het teken om een fijne werkplek te
 zoeken voor onze vent. 
De schooltijd is bijna voorbij dus komt er een nieuwe stap aan...dagbesteding.


Dat ik daar wel mee bezig zou zijn had ik wel verwacht maar dat er zóveel bij kwam kijken...


nee, dat had ik zelfs niet kunnen vermoeden.

Uiteraard moet er qua papierwerk een hoop worden geregeld...maar dat is 'doen'...


dat kun je lekker afvinken van je lijstje.

Maar er is nóg een kant...het 'voelen'...


voelen of je moederhart verwarmd wordt en voluit 'Ja' zegt.

En die kant maakte overuren...want mijn moederhart stelt héél veel eisen...


neuhhh, zij is echt niet de makkelijkste hoor!

Ik wist...elke 'nee' nodigt mij uit om verder te zoeken, letterlijk en figuurlijk.
En juist zo'n 'nee' laat mij zien wat ik niet wil...
en daardoor wordt mijn 'ja' steeds duidelijker vormgegeven.


Nu klinkt het, als ik het zo opschrijf, heel overzichtelijk maar zo heb ik de
 afgelopen maanden niet ervaren hoor.


 Och nee...ik voelde mij zeer regelmatig ondergedompeld in emoties en onzekerheid.

Want mijn moederhart kan wel van alles willen...het moet natuurlijk ook allemaal nog kunnen.


Nou daar was ik dan dus heel druk mee totdat...
mijn hart vanaf de eerste ontmoeting al begon te zingen! 
En als mijn hart zingt...dan weet ik...dit is nog veel meer dan een 'Ja'!! 


Ik kan moeilijk in woorden vatten wat ik voel...
elke keer als ik onze vent afzet op de zorgboerderij. 

Pure dankbaarheid dat deze liefdevolle plek op ons pad is gekomen.

En nu voel ik mij al een week elke dag ongelofelijk moe...


moe maar héél heel voldaan! 💖

donderdag 24 mei 2018

Een deken op de achtergrond...


De deken is af!


En dan bedoel ik de deken van Jasmijn...


die zoete zachte roze deken (klik).


Een echte 'meidendeken' hé. 🌸

Op zoek naar een mooie plek om foto's te maken
nam ik de deken zelfs mee naar Zeeland.


Ik had al allemaal ideeën in mijn hoofd...
over een oud hek...schapen op de achtergrond...boterbloemvelden.


En ja...we zagen het allemaal tijdens onze wandeling...
maar nee...geen foto's gemaakt want ehh…
de deken lag nog in de auto. 🙈


Nou goed, dan een Haagse achtergrond...ook leuk.


En daar hoefde ik helemaal niet lang over na te denken.


Hihihi...een lief Haags meiske waar geen Zeeuws schaapje aan kan tippen! 
Je zou bijna vergeten dat ik de deken wil laten zien. 😉


Ik gebruikte de larkfootstitch (klik),
een heerlijke, eenvoudige steek met een mooi gelijkmatig resultaat.
De rand vond ik bij Attic 24 (klik) en heb ik al eens eerder gebruikt (klik).


Ik haakte weer met Stylecraft Life DK (klik)
wat toch zeker een heel favoriet garen bij mij is.


Het voelt fijn, is warm, ruikt lekker en
hoe vaak je het ook wast...het blijft prachtig! 


En dan nu??


Kennen jullie dat gevoel van even schakelen naar een nieuw haakproject?


Ach...eerst maar even nagenieten! 😍💖

vrijdag 18 mei 2018

Paniek in de tent...


Er is een nieuwe wet...en die gaat 25 mei van kracht.


Ik wist van niks...terwijl het al een tijdje speelt geloof ik. 
Vast een gevolg van het feit dat ik liever geen nieuws volg.


En toch...en dat vind ik dan zo mooi hé...komen de dingen die voor mij zijn bestemd 
gewoon op mijn pad (klik).  Daar mag ik op vertrouwen...hoe fijn is dat!


Zo ook deze wet, AVG heet ie maar ik heb besloten om mij verder 
niet echt te verdiepen in wat het precies is. 
Het heeft te maken met het opslaan van privacygegevens wat ik dus blijkbaar doe met mijn blog.


Bij deze! 😉

Nu is dat geen probleem maar je moet als blogger wel een paar dingen regelen.
 Blogland zal blogland niet zijn als er zich meteen Bloggers/sters opwerpen
 die al aan de slag gaan met alles...het wiel gaan uitvinden.
Echt zo fijn!


Daar staat precies wat je moet doen, zelfs een kant en klare privacyverklaring
 die je zo kunt én mag kopiëren en gebruiken voor je eigen blog!
Je hoeft dan alleen nog jouw gegevens in te vullen.


Even een avondje...of misschien twee werk...lekkere kop koffie erbij, muziekje aan
en als beloning een nieuw wolletje als je klaar bent! 👍


Er  staat ook nog iets over Google-analytics maar hahahahaha...ik weet niet eens wat het is
 dus of ik dat dan ook heb????

Nou, ik ga op onderzoek uit hoor en ook hier vertrouw ik er volledig op
dat als ik iets vergeet in te vullen of te melden dat ik daar
dan gewoon eerst een vriendelijk berichtje over krijg en daarna pas een boete.


Eerlijk gezegd denk ik dat het voor een kleine hobbyblog zoals Het Lieve leven...
sowieso heel erg meevalt hoor maar dat terzijde.


Helaas lees ik ook op een aantal blogs een soort van paniek...en dat is jammer.
Zelfs iemand die nu stopt met bloggen!
Of reacties die uitgezet worden (dan hoef je al het bovenstaande niet te doen).


Ik geniet juist zo van jullie reacties, voor mij een onmisbaar onderdeel van Bloggen. 
Eigenlijk wel een mooi moment om mijn waardering hiervoor weer eens aan jullie te tonen.

Dank jullie wel! 😘💖


De foto's van dit blogje heb ik gemaakt tijdens twee heerlijke dagen in Zuid Limburg. 
Ik was er nog nooit geweest.

Wauwwwww….wat een heerlijke streek. Zo onNederlands! 
En vooral onHaags...de rust en de kalmte die ik daar voelde tijdens
 onze fietstocht (op elektrische fietsen, wat een luxe!).


Daarom vond ik ze zo mooi bij de AVG-wet passen.

Want lieve blogvriendinnen...laten we alsjeblieft niet in de paniek schieten
maar met onze voeten stevig op de aarde de rust, kalmte...


 en vooral het blogplezier met elkaar bewaren. 🌞

Ik wens jullie een mooi Pinksterweekend toe.