Welkom op mijn blog 'Het lieve leven'...

Ik ben Petra en ik schrijf hier over alles wat mij zoal bezighoudt in het lieve leven. Haken, breien, bakken, koken, anekdotes over onze drie katten... Kijk rustig rond en ik vind het ontzettend leuk als je een reactie achterlaat.

Heb je vragen of leuke positieve bijdragen..mail dan naar hetlieveleven@ziggo.nl


Veel plezier!

zondag 29 maart 2015

Van meer naar minder...

Daar ben ik al een tijdje mee bezig. 
Minimaliseren zoals dat met een modern woord heet
 en ooh...wat vind ik het heerlijk om dat te doen!


Mijn minimaliseergoeroe heet Jelle en Jelle is leuk! ;)

Hij heeft een geweldige site met wel honderduzend minimaliseertips (klik)
Dáár minimaliseert hij zeker niet mee maar om je bewust 
te worden van je eigen overvloed heb je die tips hard nodig. 

Tenminste ik! 



Veel dingen zijn zó normaal...die heb je of doe je zonder er bij na te denken.
Als je iets wilt veranderen is het nodig om eerst te ontdekken 
waarom je dingen hebt of doet...een hele uitdaging!


Want kijk...spullen in je overvolle kast, 300 boeken die al jaren in de kast staan 
zonder ooit nog doorgebladerd te worden...dat is duidelijk.


Maar...je kunt ook snoeien in je activiteiten...hoe vol of leeg wil jij je agenda hebben?
Ook dat is minimaliseren.

Iedereen heeft daarin zijn of haar eigen 'genoegpunt'. 
We zijn natuurlijk allemaal anders.


 Versimpel je administratie...dat scheelt je echt een boel tijd én energie! 

Of wat dachten jullie van social media? Hoe leuk en boeiend sommige 
dingen ook zijn...het vraagt je ook een hoop tijd en aandacht. 
Sinds ik heel bewust kies voor wat ik wel en niet wil lezen...lees ik eigenlijk veel meer! 
Want de sites die ik bezoek krijgen mijn volle aandacht
 in plaats van 'snack'aandacht zoals Jelle dat noemt. 

Dat is als je bijvoorbeeld elk filmpje kijkt wat op Facebook wordt aangeboden 
gewoon omdat het op je nieuwsoverzicht staat. 
Even proeven en verder naar de volgende.


Of 'back to basic' gaan in je bak- en kookkunsten. Het internet staat bol van de meest boeiende recepten met veel ingrediënten...we kunnen het heel dol maken...als we willen.

Ik was daar vatbaat voor...hoe moeilijker..hoe leuker.
En ondertussen maakte ik nooit meer 'gewone' griesmeelpudding met bessensap
 en dat terwijl ik daar dol op ben!

 
Als je een tijdje bezig bent dan krijg je steeds meer ruimte in je huis en dus ook in je hoofd. 
Meer ruimte om de dingen weer op te pakken die ik zo graag doe en het niet meer af hoeven doen met...'ja...dat wil ik ook weer eens gaan doen'. 


Leuk hoor...ik zie het als een hobby erbij...dat minimaliseren.
En het mooie ervan is dat het niet stopt...steeds weer ontdek ik dingen die minder kunnen.
 
Met dank aan Jelle die vers van de pers een boek heeft geschreven
 over minimaliseren, hier (klik) vind je er iets over.


 En nu hoop ik dat de regen hier in Den Haag vandaag ook nog even flink gaat minimaliseren...

dat zou toch wel heel leuk zijn! ;)

zaterdag 7 maart 2015

Geen puf en dus aan de slag!

Oh oh..wat kan ik soms toch een tekort aan energie hebben...zomaar...ineens!


Herkenbaar?

Hoort het misschien gewoon bij de fase van 50 jaar? 
Mwah...dat is zij nog lang niet en toch.....;)


Uit ervaring (dat heb je met deze leeftijd..hihi) weet ik dat ik er het beste 
even lekker aan toe kan geven om vervolgens flink actie te ondernemen. 

Zin of geen zin, puf of geen puf...aan de slag!


 Bij Kaneeltje (klik) en bij Anny (klik) las ik al iets over tekenen en 
dus dacht ik deze week...waar zijn mijn potloden?

Eigenlijk veel te lang geleden dat ik getekend heb..soms gaat dat zo. 
Eenmaal weer bezig ben niet te stoppen...ideeën te over.



Die eerste potloodstreep op zo'n wit gapend papier...het blijft voor mij nog steeds een uitdaging.

Want dan wil ik het strak...precies...kaarsrecht of mooi rond. 
Ofwel mijn hoofd zit nog een tikkie in de weg.



 Maar al gaandeweg komen de lijnen bijna als vanzelf..gewoon zoals ze zijn. 
Een tikkeltje scheef, een bibbertje hier en daar. 

Dan begint het vanuit mijzelf te stromen en krijgt het tekenplezier mij weer te pakken.


Hmmm...de geur van vers slijpsel en het kleurenpaletje wat er dan ontstaat.

Mijn energietekort wordt in een rap tempo bijgevuld 
en ik heb het gevoel dat ik weer bergen kan verzetten.



Komt dat even mooi uit...
 er liggen namelijk nog wel wat klusjes op mij te wachten ;)

vrijdag 27 februari 2015

Op naar 'De Zilk'...

Nadat we deze week een vervelend ziekenhuisbezoek hadden 
was ik er wel even aan toe om mijn koppie leeg te maken.



Niet dat het iets oplost of iets aan een situatie verandert...

maar de friskoude zeewind door mijn getob, gepieker...apen en beren is heerlijk.


 En wat was het een mooie dag vandaag.

We gingen naar het duingebied bij 'de Zilk' , Mirjam (klik) laat 
ons daar regelmatig iets moois van zien en ja...zo gaat dat dan in Blogland...
dan word je nieuwsgierig!

Apen en beren kwamen we gelukkig niet tegen...


 wel genoeg andere dieren.

Uren hebben we daar rondgestruind, genieten van de weidsheid om ons heen.

 

En oh wat ben ik dan blij en dankbaar dat de duinen goed beschermd worden..
beschermd tegen mensen met wilde bouwplannen.

Want je moet er toch niet aan denken...

 

Mijn hoofd is weer leeg en na een lekkere pizza nestel ik mij nu nog even 
op de bank voor mijn dagelijkse Granny (klik) ;)

Je kunt het bijna een Grannymeditatie noemen...zo ervaar ik het!


Ik wens jullie een mooi en gezellig weekend toe.

dinsdag 24 februari 2015

Stash en Moodblanket...

Pfff...ik zal het maar meteen eerlijk zeggen...ik hou helemaal niet van al 
die Engelse termen in onze mooie Nederlandse taal.

Wat een rariteiten toch...je hebt geen afspraakje meer maar een 'date'. 
Een vergadering is veranderd in een 'meeting' en je bureau opruimen 
aan het einde van een werkdag heet ineens 'clean deskpolicy'.


Nou heb ik daar allemaal (gelukkig ;) ) niks meer mee te maken 
maar ook in de handwerkwereld sluipen de Engelse termen 
zo zoetjesaan mijn leven in.
En tsja...

Accepteer dat wat je niet kunt veranderen

vind ik eigenlijk wel een mooie 'quote'.

Dus geen gezeur...ik doe mee...hoppa dan maar!
Ik ga mijn 'stash' binnen de perken houden en eindelijk 
eens iets haken of breien van al die mooie garens.

'Stash'???? Mam...jij??? heb jij een 'stash'???? 
Een paar meewarige blikken en wat gegrinnik was het gevolg.


Ja..zei ik...dat is mijn wolvoorraad...dat noem je tegenwoordig je 'stash'!

Afijn...het woord 'stash' wordt blijkbaar vaker voor een andere voorraad (klik) gebruikt 
en daar sluit mijn 'moodblanket' dan misschien toch wel weer mooi bij aan ;)

Want omdat ik tegenwoordig graag op Instagram (klik) vertoef 
zag ik die term regelmatig voorbij komen.


Even in het Hollands...een deken die je haakt door elke dag
één blokje of rand te haken in een kleur
die op dat moment je stemming het beste weergeeft. 

En dat doe je een heel jaar lang!

Volgend jaar heb ik dan 365 blokjes...als het goed is....ik ben niet streng
voor mijzelf hoor maar oh...dat zou toch leuk zijn!

En omdat het toch vakantie is ben ik maar meteen begonnen.
'Granny's square'  en 'Solid Granny's' worden het.
Lekker eenvoudig want...'less is more'.

Hihi...maar vooral ook omdat ik dan het zó op kan pakken
als ik bijvoorbeeld wacht op Janmijneman die in een file staat.
Een patroon met telwerk is dan niet zo handig.


Ik hou natuurlijk niet van een heel bont gekleurde deken alhoewel ik 
het bij anderen wél heel leuk kan vinden. 
Maar goed...ik hou het zelf toch wat gedempter van kleur.

En natuurlijk met bolletjes die ik al heb...en dat zijn er genoeg!

Nu maar hopen dat ik een heel jaar lang bruin/beigeachtige 'moods' heb want anders heb ik een probleem.

365 blokken...lekker dekentje gaat dat worden...


Op naar nummer drie!!

vrijdag 20 februari 2015

Wat doe je op een regenvakantiedagje?

Vanmorgen heel vroeg tikte de regen al op ons dakraam en nog steeds is het kletsnat buiten.
Vandaag is voor ons jongste kuiken al de voorjaarsvakantie begonnen dus voor mij ook.


 Pfff....voorjaar...niks daarvan! 
Voor mij is het nog gewoon winter hoor en blijf ik hopen op nog een winters toetje met sneeuw en ijs.
 

Gisteren las ik bij Hanneke van 'De Gulle Aarde' (klik) een recept wat ik een paar jaar geleden al op haar blog las. En het ook meteen maakte!


Met veel succes...heerlijk was het. 
Maar....eerlijk gezegd was ik het al weer helemaal vergeten.


Dat krijg je natuurlijk met het zéér receptrijke internet.  
Dan raken sommige recepten toch weer een beetje op de achtergrond of zelfs in de vergetelheid.


Verstandig dus van Hanneke om soms een 'gouwe ouwe' op haar Facebooksite (klik) te plaatsen.


Want daardoor was ik vanmorgen al vroeg in de weer en ruikt het huis hier nu záálig naar warme winterse appeltjes met kaneel.

Zó...en nu ga ik het recept meteen overschrijven in mijn receptenboekje (lekker ouderwets maar werkt voor mij het beste ;) ) zodat deze heerlijke lekkernij op ons menu blijft staan.

Ik wens jullie een mooi en rustig weekend toe. 

ps: behalve hier in Blogland kunnen jullie ook foto's van mij (hetlievelevenpetra) zien op Instagram (klik)
Net even anders maar heel leuk!

zondag 18 januari 2015

Diefstal of ehh....

eerlijk ontvangen??



Tsja..daar verschillen de meningen hier in huize 'Het lieve leven...' nogal over.

Wat is er dan precies aan de hand?

 Nou...het volgende ;)



Bekend is dat ik héél dol ben op wandelen. Heerlijk...ik kan er geen genoeg van krijgen.

En dan vooral wandelen in de natuur...daar kom ik tot rust, daar maak ik mijn hoofd leeg.


Oók bekend is dat ik sinds jaar en dag graag mooie takken, dennenappels sprokkel 
en nog meer van al het moois wat de natuur ons schenkt.

Schenkt....en ik zeg dan ook graag 'dank u wel!'

 
Maar zoals bij veel dingen...waar ligt de grens? 
Wanneer mag je iets zomaar meenemen en wanneer niet?

Wanneer is het van iedereen.....en wanneer is iets van het bos....de duinen?

 
En daar ontstond hier een paar weken geleden een discussie over met Janmijneman.

Tijdens het wandelen zag ik daar...zomaar....volgens mij op mij te wachten....een boomstam.


En waar het voor Janmijneman een duidelijke grens was...
zag ik alleen maar enthousiasme en leuke ideetjes!

'Ik draag 'm niet!'...sputterde mijn schat nog tegen. 

'Is goed hoor' zei ik...ik ben sterk!
 

Maar...ai...dat viel toch een beetje tegen...oefffffff

Want het eerste stuk denk je nog...ach, makkie! 
Maar al snel beginnen spieren te protesteren en vraag je 
met je liefste stem om hulp aan...juist, Janmijneman!

Gelukkig kent hij mij al ruim 25 jaar en wat zong Herman van Veen ook alweer?

'Als liefde zoveel jaar kan duren...dan moet het echt wel liefde zijn...'


Nou dat bleek dan ook wel want met toch wel enige schaamte
 (hihi, het werd ineens druk in het bos!) verloste hij mij van mijn karrevracht 
en klaarden wij de klus samen.

Eenmaal thuis zette hij óók nog eens de wieltjes eraan die ik voor mijn tafeltje had uitgezocht!

 
En ik....blij en dankbaar in het kwadraat!!

woensdag 31 december 2014

Dáág 2014...

 De oliebollenbakkerij was hier al vroeg aan de gang...


Ik blijf het een leuk werkje vinden en ze zijn weer heerlijk!


Oudejaarsavond is niet zo mijn ding als ik heel eerlijk ben.

Ik hou niet van terugkijken...ik hou ook niet van vooruit kijken.

 In het moment leven...dat vind ik eigenlijk helemaal genoeg

ofwel:


' Verleden en toekomst bestaan slechts voorzover wij eraan denken.'
(Alain) 



Hier kan ik 2015 wel mee instappen ;)

Een gezellige en veilige jaarwisseling voor jullie allemaal 

en

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...