Pagina's

woensdag 7 november 2018

Zonnegroet...


Gisteren nam de zon op deze manier afscheid van ons...


om ons vandaag weer uitbundig te verwelkomen...


馃檹

vrijdag 2 november 2018

Heerlijk haakwerk (en een lief kalf)...


Ik haakte er al eens eerder mee (klik)...
die heerlijk zachte geiten angorawol.


Dus toen ik afgelopen voorjaar op de handwerkbeurs 
dezelfde stand met vriendelijke mensen (klik) weer zag...


 m贸est er natuurlijk weer iets mee .

Dit keer koos ik jadeachtig groen.
De kleur is niet egaal en dat maakt hem n贸g mooier...levendig.


Nee...deze wol kriebelt niet en voelt tijdens het haken (of breien)
heel behaaglijk aan.

Hoewel ik in februari een mooie sjaal of omslagdoek in gedachten had...
bedacht ik tijdens deze zinderende zomer dat een poncho toch ook wel heel fijn zou zijn.


Met mijn, nog steeds, flink ontregelde warmtehuishouding eigenlijk een 'musthave'
zoals je dat tegenwoordig noemt. 馃槣

Afijn, al hakende voelde ik 'm al aankomen...dat ga ik niet redden met twee strengen.

Tsja...hoe heten die mensen???


Het was even zoeken maar uiteindelijk vond ik het adres en zag
meteen dat dit niet echt op de deur was...gnagna.

Gelukkig deed de postduif zijn werk en stuurde een draadje van mijn wol 
naar het oosten des lands. 
En toen hij terug in het Haagse keerde had hij keurig de goede kleur bij zich, wat fijn! 


Bijna jammer dat dit project af is.

Je kunt wel zeggen dat ik 茅cht fan ben.

 En weten jullie waar ik ook fan van ben?


Dit lieve kalf was pas vijf dagen oud toen zij haar moeder verloor...z贸 verdrietig.

De boer nam haar mee naar de boerderij en ja...
 daar wordt ze natuurlijk 贸ntzettend geaaid, geknuffeld en...


 getroost. 馃挅

zaterdag 27 oktober 2018

Herfstwandelen...


Vanmorgen na de zaterdagochtendkoffie
lieten wij de hagel achter ons en vertrokken richting de Veluwe. 


Herfstwandelen, dat stond op ons programma...


en dat kan wat mij betreft daar het fijnst.


We boften want het hemelwater bleef boven en het zonnetje
 lachte door de imposante wolkenformaties heen.


Gewend aan de Haagse bossen lijkt het of je in dit bos oneindig door kunt lopen.


Het voelt ook z贸 groot omdat je bijna niemand tegenkomt...


 en daar hou ik wel van. 馃槈

Ik geniet van de aardse geur, de koude lucht 


en van het herfstlicht.

De herfst vieren...



uitbundig en ingetogen tegelijk. 馃挍


donderdag 11 oktober 2018

Omslag...


Al is het buiten nog zomers warm


toch...het ruikt anders, het voelt anders.


Het licht is mooi en toont een verborgen wereld.


Zoals bij elk seizoen hou ik van die omslag.


Twijfelend van zomer naar herfst...


laten de herfstkleuren zich al zien.


Warme roden en sprankelend oranje...


ze inspireren mij om te gaan tekenen.


Zachtjes voel ik mij meedeinen met de natuur.


Heel langzaam, soms wat twijfelend
keer ik mij naar binnen.


Dit jaar ben ik voorbereid...wil ik mij niet te veel en te vaak
laten verleiden door al die leuke herfst en winterse evenementen.


En dat zijn er veel!


Ik kies ervoor om in mijn eigen rust de herfst te vieren.


Warm rood en oranje...


vrijdag 21 september 2018

Terug in de tijd...


Streng spreek ik mijzelf toe om 茅茅rst de bovenverdieping te stofzuigen. 馃槣

De wasmachine zegt dat zij over 26 minuten gaat piepen dus 
die tijd is voor mij!

Ik kreeg vanmorgen namelijk leuke post...
h茅茅l leuke post.


Een dikke envelop die al een cadeautje op zich is met
een heerlijke inhoud.

Op het blog van Carolien (klik) had ik meegedaan met
een give-away.


En terwijl ik druk druk druk in de weer was/ben met de schilders
bleek ik zomaar gewonnen te hebben!

Wat op een dag als vandaag zeer welkom was...
drie oude Margrieten uit 1970(!) en daarnaast nog vintage envelopjes/ kaartjes
kortom...Smullen!!


Zoals Carolien al op het lieve kaartje schreef:
'theetje erbij en even lekker terug in de tijd' 
zat ik daar dus zomaar van te genieten.

Ik was 6 jaar...in 1970...


wat een andere wereld!

In het Haagse 'oude' Juliana Kinderziekenhuis (ik heb daar nog gelegen)
mochten voor het eerst dieren van een kinderboerderij op bezoek komen bij zieke kinderen.
Andere ziekenhuizen volgden dit voorbeeld want de artsen zagen 
dat het een goede invloed had op de pati毛ntjes.


Niet meer voor te stellen toch? (al geloof ik nog steeds in de heilzame werking)

Een reportage van Prinses Beatrix in gelukkige tijden...


wat is het toch fijn dat we nog steeds niet in de toekomst kunnen kijken...

Vanaf 1 januari 1970 mocht je als bruidspaar 


zelf kiezen in welke gemeente je wilde trouwen.

En dan de man als vader...


hier mooi beschreven vind ik.
Daar was, denk ik, voor veel mannen best wel wat moed voor nodig.

En kijk eens waar we nu staan, hoever we met elkaar al zijn gegroeid!

Dat zie je nog eens extra als je zo'n tijdschrift leest...
(als je op de foto's klikt is het beter te lezen)


 馃槈馃槈



Dank je wel lieve Carolien...ik ben er nog wel even zoet mee, z贸 leuk! 馃槝

zondag 16 september 2018

Zee van Licht...


Ik wilde het al een jaar geleden doen...
Dan zag ik het weer voorbij komen op Facebook


maar steeds stond er iets anders in de agenda en kwam het er maar niet van.

Tot vandaag...vanmiddag was het zover!


In het zonnetje liepen vriendin Josee (klik) en ik richting de Scheveningse haven.


Bekend terrein voor mij alhoewel dit stukje toch nog een zoekplaatje opleverde.
In een fris nieuwbouw pand vinden we uiteindelijk onze bestemming: 'Zee van Licht' (klik).
Zonder fototoestel maar m茅t mobiel dus gelukkig kon ik toch wat foto's maken.


Femke begroet ons al buiten, dat voelt fijn!

Vandaag gaan wij naar een workshop over edelstenen:

'Edelstenen, de basis'


Nieuwsgierig...beetje spannend ook wel gaan we naar binnen.
Ik kijk rond en merk dat ik vanzelf al dieper ga ademen.


Van deze sfeer houd ik zo, ik voel mij op mijn gemak.
Na een praatje en een lekkere kop thee nemen we plaats in de workshopruimte. 


Verschillende stenen liggen in het midden en
als vanzelf heb ik mijn voorkeuren al gemaakt.


Ooh ja...die groene...en die aqua!!!
Oef...die zwarte...nou nee!! 


Femke vertelt levendig over de stenen...over hoe ze ontstaan, hun werking
en over hoe je ze kunt gebruiken.


En dat alles vanuit de optiek: vertrouw op jezelf...jijzelf weet alles al. 馃挏

En we mogen stenen kiezen, voelen, ruiken...
wat kies je vanuit het zicht en wat vanuit je gevoel?


Stenen voor de verschillende chakra's...hoe voelt dat? 
Hoe kunnen ze je helpen en hoe zorg je voor de stenen?

We sluiten af om zelf met een pendel een steen te kiezen die op dit moment het beste voor jou is.
Daar was ik 茅cht h茅茅l verbaasd over!
De pendel wees...de zwarte steen, een Hematiet, aan...
Hihi...ik probeerde nog even de pendel te misleiden maar ik misleidde slechts mijzelf.


Niks moet hoor...als het voor mij beter voelde mocht ik gerust een andere steen kiezen. 
Maar nee, de zwarte steen ging mee naar huis en ligt nu voor mij.
Het voelt goed...natuurlijk voelt het goed! 馃槈


Wat een voedende middag...
dank je wel lieve Femke! 馃槝