donderdag 6 oktober 2011

Een dag vol lieve mensen...

Ik zeg het vaker....de wereld is mooi!!! Kijk maar goed...naast alle moeilijke, verdrietige dingen staan zóveel mooie liefdevolle dingen. Verdrietige dingen vind je heel vaak in de krant en op nu.nl, de mooie dingen zijn vaak heel dichtbij ;)
Bij mij begon het vandaag zo...


Mijn zoontje was een dagje thuis van school. Na de lunch zei ik tegen hem dat ik even de kattenbak ging verschonen. Dat doe ik boven, op het balkon. Hij mocht een filmpje kijken. Zo'n filmpje duurt 7 minuten...precies genoeg tijd om even dat klusje te doen. Tussendoor sprint ik dan nog even naar beneden om te zien of alles goed gaat...dat is nooit een probleem. Maar.......
vandaag was het heerlijk herfstweer...dus óók op mijn balkon....dat hád ik kunnen zien....



Dus eenmaal op het balkon waaide de balkondeur met een klap.......DICHT!
Nou is dat geen probleem natuurlijk...die doe je gewoon weer open......maar ai...dat is waar.....



de deurklink was eraf....achteraf wist ik dat maar ja...
Daar stond ik op mijn balkon aan de achterkant van ons huis, bovenste etage....
Buren die met deze wind lekker binnen zitten en niet in de tuin...en mijn zoontje binnen...
Onze kleine man heeft het syndroom van Down, hij zou mij gaan roepen maar niet begrijpen waar ik nou blijf...
Jullie snappen vast dat bij die gedachte mij het zweet aan alle kanten uitbrak!
Ik dacht heel snel na..al trillend van de stress....desnoods pak ik een bloembak en mik die tegen het raam! Het is wel dubbel glas maar met bezorgde oermoedergevoelens moet dat toch lukken..binnenkomen zal ik!
Tóch besloot ik eerst maar in het wilde weg 'Kan iemand mij helpen???' te roepen. Zo raar om daar op je balkon te staan schreeuwen ;). Het duurde best even, ik was al een plantenbak aan het uitzoeken...en toen hoorde ik: 'wat is er aan de hand'?  Ooohh...heerlijk...hulp!!!
Twee schilders in een andere straat hoorden mij en kwamen op het geluid af. Via de achterkant van het huis waar zij werken zagen ze mij uiteindelijk. De één heeft iemand kunnen opsporen die een sleutel van ons heeft en de andere man bleef met mij praten en geruststellen dat het wel zou lukken.
En gelukkig, de sleutel was er en ik kon worden bevrijd!
Zoonlief heeft mij wel horen roepen want hij zei de hele middag....'Mamma helpen';);) Lieve vent!



En natuurlijk zijn wij die lieve schilders nog iets lekkers gaan brengen. Hoe heerlijk is het om te weten dat er altijd mensen in je buurt zijn die je willen helpen...óók in een grote stad.

11 opmerkingen:

  1. Nou Petraaaaaaaaaaaaaaaaa, wat een stress en wat een geluk dat de schilders er waren.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Goh Petra wat zul je geschrokken zijn, ik kan het me zo goed voorstellen heb vroeger eens hetzelfde gehad, maar zat binnen opgesloten in een ruimte. Mijn zoontje van drie deed de deur achter mij dicht en draaide de sleutel die er in zat om. Het raam in die ruimte kon niet open, alleen een klein klapraampje erboven. Ik kon hem gelukkig duidelijk maken wat hij moest doen,het duurde al met al maar even, maar er ging van alles door me heen, koffieapparaat stond aan, buitendeuren op slot en man een weekend in Duitsland.
    Wat een lieve redders had jij, die zullen het verhaal ook wel thuis verteld hebben.
    Groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Jee!!!! Wat een verhaal!! Wat een geluk dat die schilders je konden helpen! Jij gaat nooit weer zo het balkon op zonder hieraan te denken!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ooh Petra, wat een verhaal, jeetje zeg wat is dat gelukkig goed afgelopen! Met dank aan je redders! Ik kan me zo goed voorstellen dat je flink in paniek raakte, je kunt daar geen kant op... Doet me denken aan die keer, dat ik met een losstaande ladder op onze zolder was geklommen. Bij het naar beneden gooien van een slaapzak, gooide ik ook per ongeluk de ladder om. Daar zat ik dan, bovenop de zolder, de jongste (4jr) speelde op haar kamertje en de ladder (eentje die zo dubbel kan klappen) lag op de grond... Hoe het uiteindelijk gelukt is om er af te komen... ze heeft het toch voor elkaar gekregen (met eindeloze aanwijzingen van mij) om de ladder een stukje op te tillen tegen de muur, zodat ik hem net kon pakken en gelukkig weer naar beneden kon komen! Als je er nu op terug kijkt een sterk verhaal, maar toen pure paniek! Hee meis, gelukkig is het goed afgelopen en ik kan me voorstellen dat je die schilders wel om de hals kon vliegen! Lieve groet Lupineke

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik heb mezelf eens buitengesloten terwijl mijn jongste van nog geen 1 jaar in lag te slapen. Vreselijk wat er dan allemaal door je heen gaat. Gelukkig kon ik bij de buren een familielid bellen die de sleutel kwam brengen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hoi! Dank je voor je reactie bij mij op m'n blog!
    En super dat je (zoontje) de ballonbal ook leuk vindt! Ik heb er net weer 1 voor m'n neefje die 1 werd gemaakt ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Oh, ik kan me helemaal voorstellen hoe je je voelde! Ik heb een keer dubbel geparkeerd, op de trambaan, met de baby in de auto en voor ik het wist sloeg ik de auto dicht met mijn sleutels erin. Dankzij aandringen van de bakker (ik ging een broodje halen) was de ANWB er nog voor de volgende tram kwam. Groetjes, Anouk
    PS: Ik kijk elke dag even naar de foto van dat lieve kereltje.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. wat een avontuur!!!
    eind goed al goed gelukkig.

    lieve groet,
    sterhartje

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik begrijp helemaal dat je daarvan in paniek raakt. En als ik de reacties hierboven lees ben je niet de enige die zoiets is overkomen. Ook ik, nee we, we zwaaiden mijn ouders uit, heb de deur eens dichtgetrokken en dacht dat manlief wel de sleutel had. Nee, dus. Peuter en baby binnen. De momenten dat je dan moet wachten tot je weer binnen kan duren dan eindeloos.
    Petje af voor de schilders !
    Liefs, Pauline

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat ben jij een supermoeder! Dan maar een ruit stuk, als je maar bij je kind kunt zijn!
    Heel fijn dat de schilders je hebben geholpen!
    groetjes en bedankt voor je reactie op mijn blog!

    BeantwoordenVerwijderen

Dank je wel voor je reactie!