De Koninginnen van Scheveningen...

Afgelopen week ging ik al vroeg op pad naar Scheveningen. Ach..wat zeg ik...misschien woon ik zelf nog wel in Scheveningen..daar blijven Hagenaars en Scheveningers waarschijnlijk altijd over twisten ;). Waar ligt nu precies die grens??
 
Mijn reisje ging naar Muzee Scheveningen (klik), een gezellig, knus en vooral heel verzorgd museum in de voormalige Burgerschool van Scheveningen uit 1878.


Het museum roept bij mij meteen de sfeer van vroeger op ofwel op z'n Schevenings...'van vrooger'. Want...ik ben een geboren en getogen Scheveningse .
Mijn wieg stond vlakbij zee en dat verklaart misschien wel mijn trouwe band met dit vroegere vissersdorp.
 
Het Muzee heeft op dit moment een expositie genaamd 'De Koninginnen van Scheveningen'. Een portretserie gemaakt door fotografe Diane Brommer (klik).
 
En die wilde ik natuurlijk graag zien!!
 
Foto: Diane Brommer

 
Mooie foto's die bij mij héél veel herinneringen opriepen. Deze Koningin raakte mij het meest...door haar puurheid.
Het was genieten en even was ik weer terug in de tijd..de tijd dat het straatbeeld van waar ik opgroeide niet veel anders was.
 
En dat bracht mij ook voor een moment terug in 1976, ons afscheidstoneelstuk van de lagere school.

Ik was vissersvrouw in het  Schevenings vissersvrouwenkoor. Je moest zelf op zoek gaan naar een vrouw in dracht zodat je iets kon lenen. Nou..dat was geen enkel probleem hoor, iedereen had wel een oma, tante of moeder in dracht.
 En zo zag het er toen uit...



De roodharige vissersvrouw ben ik..nog vóór mijn beugel ;)
 
Al mijmerend door het museum gingen mijn gedachten ook uit naar onze buurvrouw. Een oudere dame in klederdracht die boven ons woonde en voor mij een soort  'grootmoederrol' had, ik heb dierbare en warme herinneringen aan haar.
 
Elke week kwam zij bij ons breien en dan hadden wij 'iets bij het bakje' , meestal een cakeje!

 
Op zo'n doordeweekse avond droeg ze haar werkschort en het nachtmutsje.
 Als ik mijn ogen dicht doe dan hoor ik nog het knisperen van haar gesteven schort!
 
 
Maar...als ze op zondag kwam of met een verjaardag..
dán droeg ze niet het nachtmutsje maar haar 'ijzer' met de gouden boeken.
 
Door de fijn geweven stof van de muts zag je het zilver blinken..iets wat indruk maakte op mijn kinderogen.
 
En zo was ik een middag zoet met oude foto's van andere familieleden en kennissen in klederdracht.
 
Maar daar ga ik in een ander logje wat dieper op in want over de Scheveningse dracht valt nog heel wat te vertellen!
 

Reacties

  1. Heb ik net op mijn iPad de passion teruggekeken waar jij vorige week over schreef, zie ik je nieuwe blog om 01.15. Wat een belevenis moet dat geweest met al die mensen in de vrieskou van Den Haag. En nu vertel je over je jeugd in Scheveningen, ik heb ook een tante gehad die woonde in Scheveningen, als ik bij hen logeerde gingen we naar het badhuis omdat niet iedereen in die tijd een douche had......dat zal ik nooit vergeten. Het was net alsof ik het zwembad in ging, helaas we gingen er douchen!

    Leuk zoals deze herinnering ineens bij me op kwam. Groetjes,
    Annemiek

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Leuk Petra toch wel jammer dat je het niet zoveel meer ziet al die prachtige klederdrachten.
    Ik heb al een paar keer een show van klederdrachten gezien bij het oogstfeest in oldebroek.
    zeeland heb ik voor bij zien komen en twente en volgens mij katwijk ook nou dat ligt bij jou in de buurt.
    ik lees graag je vervolg.
    Groetjes Albèrtje

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Erg leuk om dit terug te zien, helaas bijna uit het Scheveningse straatbeeld verdwenen! Groetjes van een geboren Scheveningse.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oh Petra, wat genieten dit logje!! En wat een prachtige jeugdherinneringen heb je! Zo leuk ook om jou als jong meisje in Scheveningse dracht te zien, geweldig! Nou, van mij mag je nog veel meer van die mooie foto's plaatsen hoor :) Dank dat je dit met ons wilde delen! Kunnen we hier volgende week ook naar toe ;) Lieve groet Stefanie

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Leuk stukje , ook ik ben van origine van scheveningse afkomst en ken dus de klederdracht van oud(e)tantetjes heel goed, helaas een uitstervend ras .

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Zulke herinneringen heb ik dus niet, hier geen buurvrouwen of oma's in klederdracht. Toch wel heel bijzonder dat je daar mee opgegroeid bent. Wat jammer dat dit allemaal is verdwenen. Mooie eenvoudige dracht had Scheveningen. Ik vind die blauwe ook zo mooi. Leuke foto van jou ook. Mooi bericht. Lieve groet,

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Leuk blogje! En ik vind die foto's van vroeger echt leuk! Lekker retro ;) De foto van de 'koningin' vind ik trouwens ook heel mooi!

    Liefs, Annabel

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ha Petra! Bedankt voor je reactie op mijn post!
    Zie ik deze bij jou langskomen.. Wat bijzonder mooi! En prachtig de foto´s van jou vroeger, en jullie lieve oude buurvrouw!
    Ook de `losgelaten koeien` van je vorige post vond ik erg leuk om te lezen,
    dat zouden mijn kleintjes ook erg leuk gevonden hebben!
    Goed weekend!
    Groetjes Lies

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat een heerlijk stukje, schattige foto van jou en mooi al die andere foto's. Blijkt dat ik nog geen volger van je was, dat kan natuurlijk niet. Nummer 77 ben ik nu, toch een heel mooi nummer. Fijn weekend! @

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat een pracht van een blog. leuk om die oude foto's te bekijken. Wat kan die mevr. Brommer prachtige portretten fotograferen zeg!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Bijzonder toch die dracht en dat daar nog nauwelijks iets van over is. Aan de ene kant kan ik dat wel begrijpen en aan de andere kant is het zonde.
    Een fraaie foto van deze Koningin.
    Zelf doe jij als Prinses van Scheveningen niet onder.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Wat een prachtige foto's! Inclusief heerlijke herinneringen. Ik ben halve Scheveningse, en allebei mijn overgrootmoeders (die erg oud werden, dus ik heb ze nog lang gekend, de ene tot mijn 16e en de andere tot mijn 20e) droegen dracht. Al ken ik hen niet met een nachtmutsje, alleen met een ijzer - dat wij langs kwamen helemaal vanuit het binnenland was daar al feestelijk genoeg voor, vonden ze ;-) En als we weg gingen had ik geen zin in dat hele eind terug, net terwijl het zo warm en gezellig was... en dan mocht ik altijd bij oma onder het schort verstoppen toen ik klein was. =) (en nou hoor ik mijn vriend weer roepen dat ik er nog onder zou passen, want ik ben nog steeds niet groot haha)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Dank je wel voor je reactie!

Populaire berichten van deze blog

Jip en Janneke...

Wafeltjes haken...