woensdag 19 juni 2013

Zomermodus...

Even was het lekker warm in Den Haag, precies goed eigenlijk!
Een zomers lentebriesje zorgde voor een heerlijke temperatuur.
 
Gisterenavond nog lekker lang buiten gezeten met mijn tekenoefening (klik).


En dit is het dan uiteindelijk geworden.
 Een leuke oefening die je snel even op kunt pakken met een grappig resultaat.

 
En hier in 'het lieve leven...' raakt alles langzaam maar zeker in de zomermodus.
 
Buiten doet ons appelboompje toch zó haar best!
 

Miniappeltjes met rode buikjes!
En dan te bedenken dat ik dit boompje vorig jaar bij de intratuin kocht voor een paar euro. Het struikje was namelijk gevallen en gebroken...slechts één stengel gaf nog een teken van leven. Hihi...en dat was natuurlijk al genoeg voor mijn groene hart ;).
We hebben er een lekker diepe zinken bak voor gezocht en nu reikt het boompje al bijna tot aan het hek. Leuk hé!


Maar ook binnen wordt de winter netjes verzorgd opgeborgen. Laarzen worden lekker gepoetst en in het vet gezet en wollen truien worden beschermd tegen eetgrage motjes.
 Ik hou ervan om seizoenen af te sluiten...dit jaar weliswaar ietwat later maar dat geeft niks.
 Zo is ons lieve moedertje natuur nou eenmaal....niet altijd alles hetzelfde...is ook zo saai ;).


En verder ben ik nog steeds in de ban van Rudolph (klik).
Scones...deze zijn al op maar dit weekend ga ik ze weer maken!


En zo ga ik met bloggen en reageren op jullie blogs ook een tijdje in de zomermodus.
 
Om veel te genieten van het buiten zijn en inspiratie op te doen voor nieuwe leuke blogjes.


Dank jullie wel voor jullie reacties op mijn blog, ik vind dat heel erg leuk.
 
Ik wens jullie een heerlijke warme zomer toe en tot over een tijdje!

vrijdag 14 juni 2013

Bloggen...hoe doe je dat?

En dan bedoel ik natuurlijk niet de gebruiksvriendelijke modellen van Blogspot. Want als je dat éénmaal onder de knie hebt kun je veel kanten op met het schrijven van leuke en inspirerende blogs.
Maar...hoe bedenk je nou een blog? Wanneer is iets leuk genoeg om een blogje te vullen?
Verse muntthee kan heel inspirerend werken!
Dat is natuurlijk voor iedereen verschillend, wil je het graag over iets persoonlijks hebben of hou je het liever alleen bij je hobby?
Of klets je gewoon over wat je toevallig tegenkomt of opvalt...dat doe ik het liefste!
De zon op mijn buitenlunch...een mooi plaatje.


Na een uitje is het bijvoorbeeld makkelijk om een blogje te schrijven. Enthousiaste verhalen en mooie foto's...succes verzekerd ;)!


Kijk nou wat een lieverdjes wij tegenkwamen op een mooie wandeling.
Poezen doen het ook altijd goed...daar heb je zo een blogje mee gevuld!


Maar soms valt je oog zomaar op iets wat de moeite waard is om op de foto te zetten


een heerlijke frambozen/sinaasappelsmoothie die dochterlief voor mij maakte.


Of hartenkoekjes die de meiden voor onze trouwdag bakten!

Soms ben je ergens waar je in je hoofd een prachtig blog over kunt schrijven en zie je allerlei momenten die absoluut fotowaardig zijn...
zoals mijn bezoek aan de St. Willibrordsabdij (klik) in Doetinchem.


Maar blijft het bij die ene foto van dat mooie beeldje en de rest van het blogje koester je als een warme herinnering in je hart.

En zo loop je op een dag over straat en liggen er overal bergen iepblaadjes, jullie kennen ze vast wel!


bij een zuchtje wind cirkelen ze door de lucht en dat kan mij dan weer fascineren...


vooral als ik dan weer iets verderop kinderen in de weer zie met die bergen blaadjes..wat een lol hadden ze!
Gelukkig heb ik vrijwel altijd mijn inieminie fotocamera in mijn tas of jas zitten...je weet maar nooit!

Want dat is wat bloggen zeer zeker met mij doet...ik kijk anders, bewuster naar de dingen om mij heen.
Hihi...hier in huis hoor ik weleens...zit daar een blogje in?? En ja, vaak is dat dan zo.
Gelukkig zijn er heel veel bloggers/blogsters die in allerlei dingen een blogje 'zien'.


En van een blogje (klik) kan dan ook zomaar weer een blogje komen.
 Want door José ben ik nu groot fan van Rudolph! (klik)


Een andere blogster, Madelief (klik), heeft een heel leuke blog over vormtekenen. Zij schrijft daar over haar klas maar je kunt ook oefeningen maken.
Zoals jullie weten, ik hou van tekenen dus......wordt vervolgd.

Bloggen...zo doe ik dat dus!

Ik wens jullie een mooi en zonnig weekend.

zondag 9 juni 2013

Vroeg uit de veren...

Ik hou van rust....ik hou van varen en water.....ik hou van natuur...
 
Deze drie ingrediënten zijn in ons gezin welbekend.


En zo werd ik dus vandaag door mijn lieverds verrast met een vaartocht in de Biesbosch! 
Terwijl half Nederland nog op één oor lag vertrokken wij richting fluisterboot (ook lekker stil ;)).


De zon had er nog geen zin in, gelukkig had ik mijn stapel wollen sjaals meegenomen want die hadden we wel nodig.



Maar al is het koud...het zien van zoveel moois, het kabbelen van het water, vogels die onophoudelijk hun ochtendlied zingen en de gezelligheid van ons gezin maakt het hart warm.


O ja...gitaarmuziek...daar ben ik zó dol op dus dat kreeg ik er ook nog bij!

 
Eigenlijk zou ik zelf wel een bootje willen ...

 
een kleintje maar hoor...gewoon om soms uit de drukke wereld de stilte van het water op te zoeken.
 
 
 
Ach ja...een mens mag toch lekker blijven dromen?
 
Vandaag was een dag met een Gouden randje, ik droom nog even verder!
 

dinsdag 4 juni 2013

De kracht van de lach...

Afgelopen zaterdag gingen wij al vroeg op pad mét vlag uiteraard!


Zoonlief was namelijk uitgenodigd door de Cliniclowns (klik) om een voorstelling van Circus Boemtata bij te wonen en...pappa en mamma mochten mee!

 
Wij kenden de Cliniclowns al wel van het ziekenhuis.
Toen ons kleine mannetje zó ziek was en 2 clowns op bezoek kwamen. Vanaf dat moment hebben de Cliniclowns mijn hart gestolen en heb ik diep respect voor hun kracht...de kracht van de lach.


En nu dus op naar Dordrecht waar de circustent stond.
 

 
Toen we aankwamen was het een gezellige drukte.
 Kinderen met en zonder beperking (broertjes en zusjes waren natuurlijk ook welkom) genoten van limonade en lekkernijen én natuurlijk de clowns die al een beetje tevoorschijn kwamen.


Wat ik echt heerlijk vond is dat je niks hoeft uit te leggen, iedereen die daar rondloopt is bekend met kinderen bij wie de dingen net even wat anders gaan.
 
 Dat viel mij vooral op bij de broertjes en zusjes...zij waren niet met open mond aan het staren ;) maar gewoon aan het genieten van al het leuks om hun heen.
Begrijp mij niet verkeerd hoor...het 'aanstaren'  zijn wij inmiddels wel gewend en is ook vast niet vervelend bedoeld...en ach...wij lachen er gewoon vrolijk om.
 
Maar even een keertje niet...is toch ook wel prettig ;).


Zowel zoonlief als wij genoten van een geweldige show vol stoere kunsten en leuke grappen die een lach op elk gezicht toverden.


Elk kind kreeg de aandacht, óók de kinderen die wat verlegen waren.
 De clowns hadden dat al snel door en dan wisten ze het vertrouwen van het kind te winnen met als dank een gulle lach!


Het was een heel bijzondere dag...de energie en de liefdevolle benadering van deze mensen draag ik nog steeds met mij mee.
 
Dank jullie wel lieve Cliniclowns!