dinsdag 27 augustus 2013

Franse kiekjes...

Nog één week vakantie en dan gaat het 'normale' gestructureerde leventje weer beginnen.
 En daarom vul ik lekker nog een blogje met Franse vakantiefoto's...
 
vive la vie, vive la vacance!!


Kerken en abdijen werden graag door mij bezocht
zelfs als het alleen nog maar de restanten zijn...

 
 kijk eens wat een mooi plaatje! 

 
En als ik dan in een kerk ben kijk ik overal en vooral omhoog....
en...ik blijf kijken.
 
 
Franse landelijkheid tijdens ons avondwandelingetje...
 
 
Onze gite had een reusachtige tuin met daarin wat dieren...

 
 
wat heb ik van hun genoten!!
 
 
 
Isidore, onze lieve ezel...
 
 
De weg naar Mont Saint Michel was zo'n 40 minuten lopen, voor onze kleine man is dat te ver.
Maar gelukkig wilden deze paarden ons wel brengen!
 
 
Een modderbad voor je voeten op het strand voor Mont Saint Michel,
heerlijk om daarin weg te zakken...
 
 
en daarna lekker zwemmen natuurlijk. Hihi..zien jullie die twee hoofdjes??
 
Els, zie je die wolken!
 
We kregen er geen genoeg van...van dit mooie plekje.
 
 
sprookjesachtig mooi!
 

vrijdag 23 augustus 2013

Dol op wol...

Wat kun je toch veel doen met wol!
 
Iedere keer als ik ermee werk bedenk ik mij dat weer.
Dat heerlijke warme, koesterende gevoel dat wol mij geeft vind ik bij geen enkele andere vezel..kortom, ik ben dol op wol!


Tsja, en dan natuurlijk óók dol op schapen! Dit schaap kwam tijdens een wandeling in Normandië steeds naar ons toe. De rest van de kudde bleef op veilige afstand maar deze schoonheid wilde graag weten wat wij nou daar in zijn weide deden!


Prachtig daar bij Mont Saint Michel!

Bij Jeannet (klik) vond ik een leuk ideetje met gehaakte zonnebloemen.
Hmmm, daar kan ik wel wat mee ;).
 
En hoe heerlijk is het dan dat je als wolletjesmens jezelf in een wolwinkel of op een beurs nooit in kan houden...en dat er altijd wel een bolletje of wat in je tas verdwijnt!
 
Want als je dan geel en bruin nodig hebt...dan ligt dat natuurlijk netjes op je te wachten!
 Aan de slag dan maar...


Ik gebruikte een ander patroon wat ik weer vond op Annemarie's haakblog (klik).

En wisten jullie...zonnebloemen haken is verslavend...want je kunt er zoveel mee.


Op de jaartafel bijvoorbeeld...


of om een kadootje mee te versieren...


Ik heb er ook nog twee op een kransje gemaakt en die hangt nu zonnig aan de deur.


Is leuk binnenkomen toch?

En nu zijn jullie vast nieuwgierig wat er in dat ene pakje zit?
Het is ook wollig...héél wollig...


Het boekje 'Wol in Nederland'

Een absolute aanrader voor elke wolliefhebber, het heeft een handig formaat en heel duidelijk worden alle schapen en hun wol omschreven.
Je kunt het hier (klik) bestellen.
 
En let eens op dat foldertje..wat eruit steekt...

 
dat gaat hier (klik) over....
 
Dag van de wol...
 
kan het voor een wolliefhebster nóg leuker!!
 
Ik wens jullie een warm en wollig weekend toe.
 

dinsdag 20 augustus 2013

Gooien en smijten...

Ik doe vaak en graag boodschappen, ben geen planner dus ik bekijk per dag wat het allemaal gaat worden.
Dat bevalt goed en dus kom ik vaak in de supermarkt.
 
 
En zo ook in Frankrijk waar wij twee heerlijke weken mochten logeren!!
 
Wat mij al een tijdje in Nederland opviel en nu ook in de Franse hypermarché is dat er door mensen veel gegooid wordt met de boodschappen.
 Er wordt iets uit het schap gepakt en huppekee in het mandje of de kar gedeponeerd, soms zelfs met een boogje...pats! 
 
 
 En dat zette mij in de rust van de zomervakantie aan het denken of eigenlijk aan het mijmeren.
 
Want het is zeker niet mijn bedoeling om hier een belerend stukje te schrijven over hoe het zou moeten of wat goed of fout is.
 
 Gewoon een mijmering, een overpeinzing want dat doe ik graag!!
 
 
Wat voor reden kan ik bedenken voor het gooi- en smijtgedrag met voeding of kleding.
 Ook de jongen die bij de AH broodjes staat in te pakken zie ik pakjes brood met een boogje in de krat gooien.
 
Is het de overvloed? Hebben we (te) veel?
 
 
Want tsja...echt blij omdat het je gelukt is om ergens een potje jam te kunnen kopen is in Nederland of Frankrijk niet echt meer van deze tijd.
 
 
We zullen eerder blij zijn dat we een keuze hebben kunnen maken uit 60 soorten jam!
 
Lokt dit gooi- en smijtwerk uit? En waarom?
 
Je gooit niet met je eigen kind, je gooit ook niet met een duur horloge waar je lang voor hebt gespaard..toch?
 
 
Verliezen we respect voor de spullen als we zelf weinig moeite meer hoeven te doen om het product in huis te krijgen? Of wat een goede vriend mij ooit leerde...
 
'Wat zonder moeite bereikt wordt, kost ook geen moeite om te behouden'
 
Heeft het naast de overvloed misschien toch ook te maken met het verbinden met de producten?
 
Kunnen wij makkelijk met een brood gooien omdat wij ons er niet meer mee verbinden? Volgens onze dochters ben ik nu aan het zwammen hoor ;) maar dat mag..hihi.
 
Want zouden mensen ook hun zelfgebakken brood op tafel gooien? Je appels van je eigen appelboom?
 
 
Voelt een taart die je in de supermarché koopt anders aan dan een taart die je zelf bakt?
 
 
 
 Een trui die je zelf breit tegenover een trui van de H&M?
 
 
Heeft dat ook met respect te maken, respect voor de producten?
 
Natuurlijk zijn alle producten uit winkels ook door mensen gemaakt, of door machines die wel door mensen worden gestuurd. Maar dat zien wij niet, dat voelen wij niet.
Wij zien alleen een kant en klaar product in de winkel liggen voor een prijs waar wij het zelf niet snel voor kunnen maken!
 

En zo mijmerde ik een tijdje door en kwam ik erachter waarom ik zo dol ben op ambachtelijke producten!
 
Maar daarbij niet uit het oog verliezend de enorme luxe die ik heb als ik een supermarkt binnenstap.
 
 De luxe dat ik de producten die ik graag wil kopen zomaar uit het schap kan pakken en met een gevoel van dankbaarheid in mijn karretje kan....leggen!
 

maandag 12 augustus 2013

Van Willy naar Pippi...

Zo gaat dat dan in het inspirerende blogland!
 
Net als Pippi kennen de meesten van jullie Willy waarschijnlijk wel.
 Jullie weten wel...Willy (klik) met haar twee mooie blogs waar heel vaak leuke ideeën en tips te lezen zijn.  
Van mooie bezienswaardigheden tot...Pippi Langkous!

Foto van internet

Zo las ik op haar Hej Tjorven blog (klik) een blogje over de 'Pippitrui'. En even later zelfs een link met een patroon in het Nederlands...katoen óók nog eens in de aanbieding...tsja, dan is de verleiding wel erg groot toch?
Zo groot dat ik 'm in ieder geval niet kon weerstaan! ;)

Twee maal drie is vier
Wiedewiedewiet en twee is zestien bolletjes katoen in mijn winkelmandje
 
Vier min vijf is twee
Diedel doedel doe en de printer doet zijn best op het patroon
 
Hai! Pippi Langkous
en jullie snappen het wel...ik ben niet meer te stoppen...ik popel om te beginnen!


Pippi Langkous...ik was er als kind echt helemaal dol op. Wie niet?
 
Mijn lange rode haar had ik al mee want oh ja...ik had als kind haar graag willen zijn. Vooral het paard...dat leek mij toch zó leuk om zo'n paard in je huis te hebben. En natuurlijk ook meneer Nilsson, het aapje.

Foto van internet

Ik heb ooit het boek gekregen en hoewel ik als kind heel graag las heeft het boek mij nooit echt aangesproken. Ik vond de tekeningen niet zo leuk, ze hadden voor mij niet dat ondeugende van de 'film' Pippi. En blijkbaar bepaalde dat bij mij voor een groot gedeelte het leesplezier.

Foto van internet

Hihi...ik vond ook altijd dat Pippi een beetje rare mond had, ze sprak raar!
Nu weet ik natuurlijk dat er Nederlands gesproken werd maar ...Pippi sprak natuurlijk Zweeds.
Dat kwartje is bij mij als dromertje van een jaar of 8 nooit gevallen ;).
 
Uiteraard heb ik in het begin van het DVDtijdperk wat dvd's van Pippi gekocht.
Onze kinderen keken niet of nauwelijks tv maar voor Pippi maakte ik graag een uitzondering!

 
En toch...zou het de tijdsgeest zijn?
Maar meer dan..'wel leuk' heb ik eigenlijk nooit gehoord. Geen verhalen die werden nagespeeld, met smart wachten op een nieuwe aflevering...de klik die ik met Pippi had én heb was er duidelijk niet.

Later heb ik het nog eens geprobeerd met Emil waar ik eigenlijk mee wilde trouwen en dan samen in dat schuurtje gaan wonen!!


Maar ook daar bleef bij onze kinderen de liefde uit terwijl ik nu nog steeds kan genieten van een fragment uit de serie.

Astrid Lindgren heeft mij in ieder geval heel blij gemaakt met al haar mooie verhalen
en dan nu...aan de slag met mijn Pippitrui!

dinsdag 6 augustus 2013

Bijenpraat...

Het gaat niet goed met de bij...en zonder bijen kunnen en willen we niet! 


Foto van internet
 
Bijen leveren met het bestuiven van bloemen een heel belangrijke bijdrage aan onze voedselketen.
Vooral door het gebruik van pesticiden in de landbouw
neemt het aantal bijenvolken in rap tempo af en ook de gezondheid van de bij loopt daardoor gevaar. Dit geldt voor zowel de honingbij als voor de wilde bij.
 
Foto van internet

2012 was het jaar van de bij...

Via allerlei campagnes werden en worden nog steeds mensen opgeroepen om zich in te zetten voor de bij.
Zo was/is er de mogelijkheid om voor een jaarlijks bedrag een bij te adopteren (klik) en is er een bijenstichting (klik) waar je donateur van kunt worden.
Ook werden er hier in de buurt zakjes 'bijenbloemen mengsel' uitgedeeld aan een ieder die het hebben wilde.
'Strooi maar in een perkje of in je tuin...' werd er gezegd. De stad fleurt ervan op en de bijen zijn je dankbaar!


Foto van internet
Maar ook in 2013 heeft de bij nog steeds extra aandacht nodig. En zo was er in de tuin van het Haagse Gemeentemuseum een kunstig bijenvolkje te bewonderen (klik).

 
Zo leuk als je daar toevallig aan de wandel bent en dit zomaar tegenkomt!
 
Eerst nog geen idee hebbende van het doel van dit kunstwerk...even later keek ik mijn ogen uit!
 
Zo dicht bij al die bijen zonder dat je ook maar een moment het gevoel hebt dat het misschien weleens griezelig kan zijn.

 
Het gangetje was nachtblauw geschilderd en daardoor dus donker.
 Bijen houden van het licht dus zij bleven netjes bij elkaar.

 
Wat een gekrioel...en dit is slechts een heel klein gedeelte van dit bijenvolk.
 De rest was op pad!
Via de 'schoorsteen' vlogen ze naar buiten om op zoek te gaan naar geurende bloemen.


Want zo hoorde ik iets waar mijn stadshart toch wel een sprongetje van maakte!
 
De stadsbijen doen het beter dan de plattelandsbijen!
 Er worden in de stad niet of nauwelijks pesticiden gebruikt en door al die kleine tuintjes, balkonnetjes, perkjes en pleintjes zijn er veel meer soorten bloemen te vinden.
 
Een walhalla dus voor het vliegend insectenvolkje!


En om deze reden worden er ook mensen gevraagd die het zien zitten om stadsimker (klik) te worden.
 Geweldig toch...de natuur komt weer terug in de stad.
 
Wil je nog op een heel leuke én leerzame manier meer over bijen te weten komen?
 
Dan raad ik jullie 'Het bijenboekje' aan van Jacob Streit.
 Een mooi kinderverhaal met werkelijk prachtige zwart/wit tekeningetjes. Een lust voor het oog!
 
 
Ik heb het vroeger in de zomertijd graag voorgelezen aan onze kinderen. 
Nu heb ik het weer tevoorschijn gehaald en..het is weer genieten!
 
En..o ja, nog een bijentip...
 
 
Ik heb het boek gelezen...de film hoop ik deze zomer nog te zien.
 
En van elzenpropjes, wat gele draadjes wol en wat zijdevloei papier maak je voor op de jaartafel lieve bijtjes.
Het korfje heb ik ook zelf gemaakt van grof touw.
 
 
Veel bijenpraat maar...
hoe meer aandacht voor de bij, hoe beter!
 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...