Berichten

Berichten uit november, 2014 weergeven

Adventswandeling...

Afbeelding
Het klopte precies... de kou...de verstilling om je heen.

Bijzonder om een duingebied in elk jaargetijde te ontmoeten.
Hier bij het water is het in de lente één en al leven. 

Aalscholvers nestelen hier in grote getale...hihi, en dat hoor je! 

's Zomers heb ik hier het pure 'St Jansgevoel' met al die hoge grassen om mij heen  en het gezoem van de vele insecten....héérlijk.

Maar vandaag was het vooral stil, nevelig en koud.

 Ik wens jullie een mooie adventstijd toe!

Gouden belofte?

Afbeelding
Oh lieve mensen...wat is het op dit moment toch mooi buiten!


Tegen mijn dochter die net op de fiets stapt roep ik nog snel...vergeet niet naar de bomen te kijken! 

Want echt...je hoeft niet persé het bos in om van de herfstweelde te genieten. 


Maar als ik dan tóch in het bos loop... en ik mij laat omhullen met gouden kleuren vraag ik mij af...waarom?

Wat is het doel van al dit moois? 

 Het is een afscheid van de zomer...op weg naar donkere gure winterdagen.  Maar voordat het zover is trakteert de boom ons eerst nog op een prachtig kleurenspel... waarom?

Oké...ik heb het natuurlijk niet over wat we kunnen verklaren. Dat het zonlicht afneemt en er daardoor minder chorofyl wordt gevormd en dus minder bladgroen. Dat leerde ik ooit op school en is ongetwijfeld waar.

Maar...zó mooi... zó mooi dat ik een gevoel van puur geluk ervaar als ik daar tussen de bomen loop. 

Dat zet mij aan het denken.  Het had niet zo'n uitbundige weelde hoeven zijn...het had ook een stuk soberder gekund. 

Al …

Mijn 'Zwarte Pietendiscussie'...

Afbeelding
Vanmorgen vroeg kijk ik hoopvol naar buiten of het droog aan het worden is.  Het zal onze eerste Sinterklaasintocht zijn met paraplu! 

Bij het havenhoofd staat een politiebus te wachten...ai, dat is moeilijk kiezen voor onze vent ;) De agenten en mijn zoon...ze hebben dikke pret. Hij mag de bus in om naast de andere agenten te zitten, hij krijgt een bekeuring (daar vraagt ie altijd zelf om hoor ;)) en de wagen laat zijn alarmsignaal een paar keer horen.
Hoezeer zoonlief geniet...ik loop het havenhoofd op met een gemengd gevoel. 

Wij gaan juist naar het havenhoofd toe zodat wij zonder alle drukte, muziek en artiesten de goede Sint en zijn vele Pieten kunnen verwelkomen.

De boot vanuit de mist aan zien komen, zwaaien en zingen en dan, koud en dit jaar dus ook nat,  weer naar huis voor warme chocolademelk en een stukje gevuld speculaas. 

Dat is onze traditie...daar past geen politiebus in.  Politie die voorbereid is op problemen omtrent de Pietendiscussie.
 En zo dwalen mijn gedachten a…

Knusse kleine uurtjes...

Afbeelding
Vinden jullie dat ook zo'n heerlijk moment van de dag?
Die late uurtjes waarin de stilte het overneemt van alle geluiden van de dag.

Kaarsje aan, een lekkere kop thee  en mijmeren over de dag...over het leven...verder niets....

Ik vind het dan ook heerlijk om zo min mogelijk afleiding te hebben  dus geen computer of tv en nee...zelfs geen muziekje.

Maar...een uitzondering maak ik voor mijn haakwerk.  Tijdens de stilte steekje voor steekje van je haaknaald laten gaan.  Voor mij een 'Zen'moment... een haakmeditatie zou je het ook kunnen noemen ;)

Kiezen voor een extra groen randje...

 in de rust van de avond ontstaan de mooiste ideeën.

 En na héél wat kleine knusse uurtjes komt er dan een moment dat het garen bijna op is

  en de deken klaar!

Precies op tijd voor koude winteravonden, een behaaglijke deken is het geworden.  Het linnen/katoen mengsel voelt echt heerlijk aan en is lekker warm.  Dat valt mij reuze mee moet ik eerlijk bekennen.

En dan ben ik nu natuurlijk al op z…

Gezeur...

Afbeelding
Soms kan ik zeuren hoor...pfffffff
Ik weet het gelukkig van mezelf ;)


Iedere week lees ik op de KNMI site dat de temperaturen omlaag gaan...naar normale waarden voor de tijd van het jaar.
Want tsja...het is alweer november.


 Maar niks hoor...het blijft lenteachtig aanvoelen, van dat 'alsjeblieft die jas uit weer' als  je buiten loopt.
Als ik buiten loop tenminste....hihi, 50 jaar en nooit meer koud!


En daar zeur ik over...ik wil geen zomerbriesje...ik wil leunen tegen de wind, slagregens tegen de ramen.  Het rijke gevoel wat je hebt als je na flinke vrieskou thuiskomt in een verwarmde kamer. 

Niet dat zeuren helpt hoor...Moedertje natuur gaat gewoon haar eigen gang en gelijk heeft ze!
Dus ga ik maar mee met haar 'flow' en zeur lekker door (ja mam..dat hebben we nu al 100 keer gehoord...dat je het veel te warm vindt!).
En ondertussen maak ik in ons pizzabakkertje overheerlijke zomerse pizza's.

Met tomaatjes, knoflook en verse basilicum.
Over deze Ferrari(klik) las …