Uitvliegen...


Volgens mijn jarige Janmijneman was het gisteren echt geen fotoweer.


Grauw...grijs...net droog.


Nou...let maar eens op!...grapte ik terug.


En inderdaad...ideaal was het niet...het werd meer een soort zwart/wit reportage.


Een reportage die uiteindelijk júist door de afwezigheid van kleur
 precies weergeeft zoals ik mij voelde...
daar op het strand.


Tikje gespannen... 


Want heel binnenkort vliegt mijn lieve kind voor een paar maanden uit. 
En oohh wat gun ik het haar...wat ben ik blij dat zij deze kans krijgt.
 
Maar oohh...dat moederhart....mijn moederhart ;)


China is zó ver weg...en zo groot. 
Maar natuurlijk zó mooi...en zo indrukwekkend.


Het lieve leven schenkt mij weer een mooie les...of ehhh...uitdaging ;)


Het oefenen in loslaten en vertrouwen hebben.
Vertrouwen dat alles komt zoals het bedoeld is te komen...en zo is het goed.


Dit plaatje symboliseert wel aardig ons gezin bedacht ik mij later... 


Onze drie meidjes die uitvliegen...hun eigen leven al leiden of 
dat in de nabije toekomst zullen gaan doen.
Ons mannetje dat onder onze vleugels zal blijven...omdat hij niet kán vliegen. 
Met liefde zullen wij hem rondvliegen.


En zo mijmeren wij samen nog even verder op die frisse prille lentedag.
 Wat een heerlijke manier om je verjaardag te vieren!



Reacties

  1. Wat een lieve mijmeringen en ja dat loslaten zo herkenbaar....... maar je foto's zijn weer heel erg mooi

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Gefeliciteerd voor Janmijneman! Een mooie manier van je verjaardag vieren, al werkte het weer niet helemaal mee. Of juist wel, die frisse zeewind kan een mens ook goed doen. Sterkte met het loslaten, lijkt mij niet gemakkelijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Prachtig hoe je met je foto's het verhaal kunt vertellen. Het niet tegen kunnen en willen houden van het uitvliegen, maar dat het allemaal niet vanzelf gaat!! Heet zet mij ook aan het mijmeren!
    Lieve groet, Nelleke

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een schitterende foto's weer. Je wordt een echte meeuwen specialist.
    En die mijmeringen, ik voel zo met je mee. Mijn kind emigreert komende week met zijn hele gezin. Is inderdaad een oefening in loslaten. Maar je hebt het mooi verwoord.
    Met warme groet Manon

    BeantwoordenVerwijderen
  5. nog gefeliciteerd,en ja dat loslaten is ook erg lastig en moeilijk,maar wat heb je er mooie foto,s bij gemaakt.
    fijne paasdagen

    liefs yvonne

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Prachtige mijmeringen én foto's!
    Loslaten... Een echt wérkwoord...
    Je weet dat het beter is, maar het is ook o zo moeilijk.
    Komt goed.
    Lieve groetjes,
    Sandra

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Nog gefeliciteerd. Ik vind je foto's prachtig.
    En ook zulke mooie woorden of de kinderen.
    Ook hoe je de zorg/liefde voor je zoon benoemd. Heel herkenbaar voor mij.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ach Petra, soms zijn dat juist de mooiste dagen om aan het strand te zijn. En het blijkt ook maar weer dat je daar dan van die prachtige foto's kunt maken.
    Nog gefeliciteerd met je jarige man.
    Loslaten, ik moest het destijds vrij plotsklaps, maar het is gelukt.
    Gaat jou ook lukken.
    Dapper van je dochter dat ze helemaal naar China vertrekt, inderdaad enorm ver weg, maar dankzij de social media van vandaag de dag kun je bijna dagelijks contact houden en dat is dan wel weer heel fijn...
    Ik wens jullie allemaal heel fijne Paasdagen toe,
    geniet er van...
    Liefs,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik las je logje al eerder. Maar, moest er steeds aan denken.. Wat heb je prachtig verbeeld en verwoord hoe een moederhart zich kan voelen..! Jouw kuikens (of meeuwen) die stap voor stap het veilige nest verlaten en hun vleugels uitslaan, de wijde wereld in. En jouw laatste kuiken.. die dat warme nest altijd nodig zal blijven hebben. Veel herkenbaar, maar dat laatste niet... Dikke knuffel Petra!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Lieve Petra, wat een prachtige reportage van je zee foto's en het openleggen van je moederhart. Niet iedereen voelt dat zo heb ik ervaren, maar ik wel en ik vind het ook zo goed en mooi dat je dat kunt voelen.
    Vandaag zat hier in ons huis een jongeman met glimmende ogen te vertellen over zijn verblijf van een halfjaar in China en wat vond ik het geweldig om zijn verhalen te horen. Wie zal het zijn die over een tijdje zo vol plezier naar de verhalen van jullie meisje zal luisteren? Lieve groet

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Dank je wel voor je reactie!

Populaire berichten van deze blog

Jip en Janneke...

Wafeltjes haken...