zondag 27 maart 2016

Paasgroet...


Dank jullie wel voor alle lieve, begripvolle reacties op mijn vorige blogje.
Fijn dat ik zoveel herkenning lees,
voel ik mij tenminste niet alleen met een mal moederhart ;) 


 Het Paasweekend is begonnen en dat is fijn.


Gisteren bekeek ik 'The Passion', inmiddels een jaarlijkse traditie. 
Elk jaar leer ik weer iets nieuws van het Paasverhaal.
Daarna bekijk ik dan graag nog wat fragmenten van eerdere jaren,
vooral de Haagse versie...die blijft bij mij natuurlijk favoriet!
Wat is het toch handig...dat youtube.
    

Zien jullie het ook buiten?
Het frisse nieuwe groen...


Het gezoem van de eerste insecten...zij lijken er al helemaal klaar voor.

De klok gaat vannacht een uur vooruit...niet vergeten ;)
en dan komen ze er langzaam weer aan...
die heerlijke lange lichte avonden!

#ikheberzinin ;)

vrijdag 25 maart 2016

Uitvliegen...


Volgens mijn jarige Janmijneman was het gisteren echt geen fotoweer.


Grauw...grijs...net droog.


Nou...let maar eens op!...grapte ik terug.


En inderdaad...ideaal was het niet...het werd meer een soort zwart/wit reportage.


Een reportage die uiteindelijk júist door de afwezigheid van kleur
 precies weergeeft zoals ik mij voelde...
daar op het strand.


Tikje gespannen... 


Want heel binnenkort vliegt mijn lieve kind voor een paar maanden uit. 
En oohh wat gun ik het haar...wat ben ik blij dat zij deze kans krijgt.
 
Maar oohh...dat moederhart....mijn moederhart ;)


China is zó ver weg...en zo groot. 
Maar natuurlijk zó mooi...en zo indrukwekkend.


Het lieve leven schenkt mij weer een mooie les...of ehhh...uitdaging ;)


Het oefenen in loslaten en vertrouwen hebben.
Vertrouwen dat alles komt zoals het bedoeld is te komen...en zo is het goed.


Dit plaatje symboliseert wel aardig ons gezin bedacht ik mij later... 


Onze drie meidjes die uitvliegen...hun eigen leven al leiden of 
dat in de nabije toekomst zullen gaan doen.
Ons mannetje dat onder onze vleugels zal blijven...omdat hij niet kán vliegen. 
Met liefde zullen wij hem rondvliegen.


En zo mijmeren wij samen nog even verder op die frisse prille lentedag.
 Wat een heerlijke manier om je verjaardag te vieren!



dinsdag 15 maart 2016

Twee reebruine ogen...


die keken de jager aan...
Kennen jullie dit heel oude liedje? (klik)

En dan gaat het verder over dat hij die reebruine ogen niet vergeten kan...

Zou dat ook zo zijn met de jagers die groen licht hebben gekregen van de Amsterdamse gemeenteraad om het 'overschot' aan herten in de duinen af te schieten? (klik..grrrrr)



Dat zijn dan wel héél veel reebruine ogen...
zo'n 4400 om precies te zijn!

Ogen die in de veronderstelling leefden een veilige plek te hebben...
 daar in het prachtige gebied van de Amsterdamse waterleidingduinen.

Ogen die niet weg kunnen...want het gebied is voor hún veiligheid omheind.
Met hekken en wildroosters.

Zo kunnen ze niet per ongeluk op het strand terecht komen...of tussen de auto's op de weg.

En nu is die geboden veiligheid veranderd in een val...
want die jager is snel en zijn geweer ook.

Afgelopen zondag was ik er weer..
het duingebied waar je heerlijk oeverloos kunt dwalen.


En natuurlijk...ik weet dat dit prachtige stukje Nederland er niets aan kan doen...
aan al die zotte plannen van een aantal...mensen. 
(in real life gebruik ik ietwat andere termen maar ála...op het wereld wijde web houden we het netjes)

Mensen van de Amsterdamse waterleidingduinen die 'ineens' ontdekken dat er teveel herten zijn...
terwijl dat mij een logisch gevolg lijkt van knappe mannetjesherten en mooie hindes bij elkaar.

Dat was toch te verwachten geweest....járen geleden.

 
Het had ook anders gekund....
Hier in de duinen worden alle kuddes koeien, paarden en schapen nauwlettend in de gaten gehouden.
Dieren worden regelmatig verplaatst zodat de kuddes gezond en sterk blijven.

Afgelopen zondag voelde het anders daar...in de Zilk (klik)
In de verte zagen wij wat herten....schuw...opgejaagd.
Want wie weet zijn zij de volgende keer de pineut...



Mijn hart huilt...

Er waren zoveel protesten....zóveel mensen die dit bizarre plan wilde voorkomen.
 Er waren zóveel diervriendelijke ideeën....


Zou de prachtige natuur daar in het duingebied mij kunnen helpen?
Zodat ik er op een dag weer volop van kan genieten?

Dat ik dat nare gevoel in mijn maag kwijtraak als ik die grote lege vlaktes zie? 
De angst en schrik van de herten haast voelbaar...

  Terwijl ik daar loop bedenk ik mij dat het enige wat ik nog
 kan doen is een logje schrijven...


Een logje voor al die lieve reebruine ogen!




Dank jullie wel voor al jullie lieve reacties op mijn vorige blogje,
 langzaamaan gaat het weer een pietsje de goede kant op!

zaterdag 12 maart 2016

Auwww!


Wat het nou was...ik weet het echt niet meer. 
Maar ineens zat ik een paar treden lager op de trap en voelde ik weer even dat ik een stuitje heb ;)


Oei oei oei...lieve mensen...dat deed toch wel even flink zeer.  


De pijn trok redelijk snel weer weg...maar liet een dagje later toch wel weer luid 
en duidelijk van zich horen....eeeh voelen.


En nu kan ik niet meer zitten.

 Dat is toch wat...


Hoe ontzettend fijn is het eigenlijk dat ik elke dag kan gaan zitten 
en opstaan wanneer en waar ik wil! 

Zo vanzelfsprekend...ik denk er amper over na...tot nu dus ;)


Fietsen gaat ook niet...autorijden??
Nou nee....


Maar lopen wel...dat gaat prima zelfs. 

Dus was het vandaag echt een dag voor een vroege voorjaarswandeling. 


Wat een supermooi weer!

Eeehhh...foto's maken??

Jaaa...moet lukken...
alleen bij sommige foto's....aauwww!


Maar goed...dan heb je ook wat ;)

Ik geniet volop van de prilheid om mij heen.
De kleuren zijn nu het allermooiste hé...vinden jullie dat ook?


De natuur ontwaakt!

Een logje schrijven???



Hmmm...dit lijkt mij wel een fijne houding ;)

en met wat extra warmte erbij...


komt goed!


donderdag 10 maart 2016

Nuttige eieren...

Al die-da-doedelend kreeg ik het idee om ook iets Pasigs te tekenen...
zomaar...voor de leuk! 


Gewoon tekenen zonder enig doel...ik blijf het heerlijk vinden.


Het 'Paasidee' kreeg al snel vorm toen ik bij de Action witte knutseleieren ontdekte. 
Eigenlijk een soort ping-pongballetjes maar dan in eivorm. 
Yep...hier kan ik wel iets mee.


Nou..uiteraard eerst een poezeninspectie...je kan nooit weten wat er uit zo'n eitje komt toch? ;)


Het eerste ei werd mijn probeerei...werd het potlood of stift...en dan welke maat stift.
Dat heb je nou eenmaal als 'Doodlelaar'...dan heb je alle soorten en maten in huis.


Op mijn gevoel pakte ik wat kleuren en ik besloot om een iets dikkere stift te gebruiken, dat vond ik het mooist.


Nou ja...en dan maar doodlen hé...beetje wennen want dat werkt toch wel iets anders dan zo'n lekker strak en glad tekenvel.


Maar al snel kregen de witte eieren een 'doodlebehangetje' en vroeg mijn dochter aan mij...

Mam...vertel mij eens...wat is het nut hier van??? 

Eh...nou...ehhh...niet eigenlijk....en dát is nou juist zo fijn...dat iets volstrekt geen nut heeft ;)


Gewoon er blij van worden....is eigenlijk héél nuttig toch?!



zondag 6 maart 2016

Elsje Fiederelsje...


Tsja...een naam verzinnen was dit keer niet moeilijk.
Op het moment dat de koop gesloten was begon ik spontaan dit kinderliedje te zingen.


Kijk...het zit zo...via Instagram 'ontmoette' ik Else.
Ik ken Else ook van haar blog 'Besjes' maar eigenlijk kende ik haar al langer.
Lang lang geleden...in de kleutertijd van onze meidjes...was Else kleuterjuffie op onze school.
Maar kleine meisjes worden groot en Else vertrok uit de hofstad dus een tijd later was het een leuk weerzien in Blogland. 


Het werden heel roerige tijden voor Else, een moedige dappere vrouw!
Ondanks wat er op haar pad kwam...zij bleef creatief, putte daar waarschijnlijk kracht uit.


 Zo heel soms kom ik iemand tegen met werkelijk Gouden handen...Else dus!
Zij maakt, naar mijn mening, werkelijk prachtige poppen met zó'n mooie, zachte uitstraling.


En de kleertjes...helemaal de juiste toon. 

Ook bedjes, mooie dekentjes, geurzakjes en kleine knuffelpopjes in een koffertje...
je zou willen dat je nog kleutermamma was!! 


Maar ook als mamma van jong volwassen dochters kun je gewoon genieten 
van zo'n mooi en lief popje.

Ik wel in ieder geval!! ;)


 Else maakte voor mij zo'n mooi en lief popje. 

Ik was dit dametje al eens op een foto op instagram tegengekomen en de vonk 
sloeg helemaal over!


Niet kunnen denken dat zij nu hier bij mij in de kamer zit...
gezellig keuvelend terwijl ik aan het haken ben ;).

Als jullie meer moois uit de handen van Else willen zien dan kunnen jullie hier (klik) 
eens een kijkje nemen.
Else heeft ook een Etsywinkeltje (klik) waar je dit moois kunt kopen.


Dank je wel lieve Else!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...