maandag 24 juli 2017

De Japanse tuin...update 5


Een tijd geleden las ik bij Bertie (klik) iets over de Japanse tuin in Den Haag.
Tweemaal per jaar is het daar een waar feest van kleuren.
In de lente en in herfsttooi.


Ik realiseerde mij dat ik er eigenlijk nog nooit een blogje over heb geschreven
en dat terwijl het toch echt een waar Haags pareltje is!


Met terugwerkende kracht, want de tuin is nu weer gesloten,
dan toch nog wat smulfoto's.


Wil je rust in de tuin?
Nouuuu...'s morgens heel vroeg...het liefst bij regenachtig weer.


Daaromheen is het meestal druk, drukker, drukst.


De tuin is open tot 8 uur 's avonds, eind april/begin mei is het dan nog wel redelijk licht.
Op dat moment ben ik er het liefst, die avondlucht hoort voor mij bij de serene sfeer die er hangt.


Yep zelfs bij drukte!
Apart eigenlijk...de tuin straalt zoveel rust uit dat het eigenlijk
niet zo uitmaakt hoeveel mensen er zijn.


Behalve als je 'mensvrije' foto's wil maken, dat is een leuke uitdaging. 😉


Wil je meer lezen over deze bijzondere Japanse tuin...dat kan hier (klik)


Wij hebben geen tuin maar áls ik er één zou hebben dan graag in deze sfeer.
En dan ook nog een klein grasveldje erbij met mooi, goed onderhouden gras.
Waar ik dan 's morgens met mijn blote voeten kan dauwtrappelen!


Hihi...ik word er helemaal dromerig van.

Vanaf 14 t/m 29 oktober kan ik heerlijk verder dromen 
want dan is de tuin weer open.


En volgt er hier zeker een herfstblogje!


Fijne dag allemaal!

woensdag 19 juli 2017

Zeeuws dagje...update 4


Op de valreep las ik op facebook bij Monique (klik) dat er op tweede Pinksterdag
weer een wolmarkt was in het Zeeuwse Ouwerkerk.


Oehhhh...wol en Zeeland...dat is voor mij een ideale combinatie!
Nu nog even mijn mannen zover krijgen om mee te gaan maar dat kostte niet zoveel moeite.


Dus gingen wij op die mooie warme maandag al vroeg op pad.
Het was een leuke markt met mooie wolkraampjes en een gezellige sfeer.


Naast Monique die er met haar mooie Kleurrijk Viltkraam (klik) stond
zag ik nog meer bekenden en wel uit Blogland!
Terwijl ik met Janmijneman aan het afspreken was over waar we elkaar
weer zouden treffen riep ik ineens uit: hé kijk...daar loopt Stefanie! (klik)

En al bijkletsend riep zij weer...hé, daar is Marloes! (klik)


Zo leuk toch hé om elkaar zo nu en dan weer tegen te komen.
Het voelt steeds vertrouwd...mooi is dat!

Nu we toch in het Zeeuwse vertoefden volgden wij ook de raad op
van een andere Zeeuwse blogster namelijk Manon (klik).


Zij schreef eens over een mooi duingebied waar wilde paardjes rondliepen.
Nou zoals wolletjes in mijn oren klinkt, zo klinken de paardjes als muziek in de oren van zoonlief!

Wat ik al eerder schreef...het was een mooie warme dag en dat was te merken.
Oefff...wandelfile richting het strand.
Maar zodra je dan van het pad af gaat maakt een weldadige rust zich van het gebied meester.


Alleen de vogels 'verstoren' in volledige harmonie de stilte.


En ja hoor...we zagen de paardjes!

Gelukkig maar want het gebied is best groot, ze hebben echt heerlijk de ruimte.


Wat een fijne dag...
Genieten met een hoofdletter heet zoiets, Zeeuws genieten! 💖



vrijdag 14 juli 2017

Vers van de pers...


Tussen alle updates door nu een nieuw blogje 😉

Al een tijdje ben ik namelijk een dekentje aan het haken...en dat is af!


Een dekentje voor ons aanstaande kleinkind 💖


tsja...dat krijgt natuurlijk blogvoorrang...dat snappen jullie vast!

Annabel (klik) heeft de kleuren (Drops Big Merino) en het patroon uitgezocht en
in den beginne was het de bedoeling dat het randje ook ecru zou worden.


Zo zou het een neutraal dekentje worden.
Maar oohh...toen er eenmaal bekend was dat het een meiske is....
sloegen de roze kriebels toe!


Zowel bij haar als bij mij.

Zij zocht een mooi roze wolletje uit en dus werd het randje ineens meisjesroze.


Wel heel speciaal hoor dat ik dat mocht haken voor ze.


Het was een heerlijk werkje wat veel sneller klaar was dan dat ik van tevoren had ingeschat.

Hihi...dat zijn vast de 'oma in spé'  kriebels.


Zo leuk joh 😍

Fijn weekend allemaal!


dinsdag 11 juli 2017

Zomer...update 3


De avond van de Zomerzonnewende
vierde ik dit jaar met een groepje vrouwen in een tipi.
Het was zinderend warm tot laat in de avond.


We zongen, drumden en luisterden naar elkaar.
Zo fijn om op deze manier een nieuw seizoen te verwelkomen!

Wanneer is het voor jou écht zomer? was een vraag.
Dat kan al veel eerder zijn dan 21 juni hé...
welke ervaring geeft jou dat échte zomergevoel?


Mijn antwoord was: als de stokrozen het Haagse straatbeeld sieren.
Dat hoort voor mij bij hét zomergevoel.

Het leuke van zo'n vraag is dat het doorwerkt.
Want de dagen daarna popten er steeds momenten op
waarvan ik dacht...jaaaa....dat ook!!

De geur en smaak van meloen bijvoorbeeld of mieren op het balkon!!
Die vieren trouwens hier al weken hun eigen feestje 😜, tsjonge wat zijn het er veel.


Toch horen ze erbij net als het gezoem van het insectenvolk.

O ja, en fietstochtjes maken...


als we een oppas voor onze kleine grote man hebben gestrikt. 😉


Heerlijk genieten van de warme zon en de pinken in de wei. 💛

Hmmmm...waterlelies...ultiem zomergenot!


Ach...net als alle andere geurende en kleurende bloemen natuurlijk.

Met elkaar zorgen ze voor een heuse zomerse overvloed.


En dan, aan het eind van de dag...


nog heerlijk wandelen in de duinen waar dan zo'n heel kenmerkende geur hangt...zomerszoet!


De lange warme avond afsluiten aan het strand...


ja...dát is voor mij Zomer!



vrijdag 7 juli 2017

Vrijeschoolhart...update 2


Zo'n 20 jaar geleden, het waren warme zomermaanden,
struggelde ik enorm met de vraag...kiezen we nu wel of niet voor de vrije school.


Mijn hart zei 'ja!!', mijn hoofd bedacht allerlei problemen met name logistiek.
Want die school op de hoek was toch wel echt heel fijn met drie kleintjes.
Gewoon in alle rust naar school lopen, vriendjes uit de buurt.
Zet dat tegenover een volgeladen fiets en daarnaast nog een minifietsje 
waar je je ogen ook niet vanaf wilt houden...


Het werd de school op de hoek...
Eén dag dan hé...
want mijn hart en mijn hoofd waren het na die dag roerend met elkaar eens...
dit wordt 'm niet!


Achteraf zie ik dat dit juist ook een uitdaging voor mij was...
een 'gewone' school een echte kans te geven
zonder het steeds maar vergelijken met de vrije school en mijn vooroordelen ;).
Maar zover was ik toen nog niet, nog lang niet.


Onze drie meidjes huppelden één voor één door de kleutergangen
en er volgden vele héérlijke vrije schooljaren.
Jaren waarin niet alleen onze meiden een hoop leerden...
ook voor mij was het één grote ontdekkingsreis. 


En juist díe reis bleek ik nodig te hebben ...

Onze jongste ging vanaf zijn geboorte al een andere weg.
Hoe heerlijk de vrije school ook was/is...
voor hem bleek het geen geschikte plek te zijn.
En dus kreeg ik opnieuw de uitdaging aangeboden.
Namelijk om met een volledig open en ontvangende houding naar regulier onderwijs te kijken.
Mannnnnnnnn....wat een les was dat voor mij, hihi...ik kan er nu gelukkig om lachen.
Maar het heeft mij écht een flinke tijd gekost om te komen waar ik nu ben.
Om zó dankbaar te zijn dat onze zoon op deze school zit,
die liefdevolle en zorgzame plek!

En dan nu in 2017...


is ons derde meidje geslaagd voor haar eindexamen VWO!


Haar diploma betekent voor ons tevens een afsluiting van die fijne, inspirerende vrije schoolperiode.
Het voelt raar, is echt nog wel even wennen.
Maar hé...ik breng het geleerde natuurlijk wel weer meteen in praktijk 😉...


en kijk uit naar de volgende levensfase!