vrijdag 25 augustus 2017

Roze wat de klok slaat...


Nou zeg...in dit tempo zit ik zo weer aan de updates 😁
Gaan die weken nu zo snel of ligt het aan mijn ritme?
Ik weet het niet en het maakt ook eigenlijk niet uit,
in ieder geval heb ik weer iets te melden.


Tijdens onze vakantie in Wales, waar ik zéker nog over ga bloggen,
liet ik de haaknaald even voor wat hij was en pakte weer eens de breipennen.


Annabel (klik) had namelijk een overslagvestje gezien in zoet snoepig babyroze!
Zij is niet zo van het breien (des te meer van het haken) 
maar ik vind beiden eigenlijk even leuk.
Nou meis...dat wil ik wel breien hoor.😍


Zo gezegd was zeker niet zo gedaan want het patroon
was in het Engels en...op de rondbreinaald.
Toch liet ik mij niet zomaar ontmoedigen en ging dapper met zo'n draad aan de slag.
Eerst dan maar een sok proberen.


Op advies van Stefanie (klik) nam ik óók mijn oude vertrouwde naalden mee
en daar ben ik de rest van de vakantie wel héél erg blij mee geweest! 😉
Laat ik het zo zeggen...
de rondbreinaald en ik moeten nog vriendjes worden...ooit...misschien...een keer??!!

Lang leve blogland want zelfs met het krakkemikkerige Wifi in Wales
wist ik hier (klik) een ouderwets duidelijk Hollands patroontje te vinden, waarvoor veel dank.

(gebruikt garen: Yarn and Colors Charming, Pastel pink 046)

En dat was heel leuk breien, ik hou van een goed kloppend patroon.

En ach...zo'n ienieminie vestje schiet lekker op


dus al snel had ik een kadootje klaar liggen.

Zó heerlijk...


al dat babygefreubel 💕

Ik wens jullie een heel gezellig weekend!

woensdag 9 augustus 2017

Eitje...


Nog met mijn hoofd in het prachtige Wales
sijpelde heel langzaam het nieuws binnen over zgn. 'gif'eieren.


Waar gaat het eigenlijk precies over? vroeg ik aan onze thuisblijvende dochter.
Tsja...over eieren dus! 😉 Maar de onze zijn goed hoor...heb ik gechecked!

Nou..dat voelt dan weer wat rustiger. Maar als ik even later nu.nl lees
blijkt die zekerheid toch weer een flinke onzekerheid te bevatten.
Zo gaat het meestal met dit soort nieuws.


Gisteren was een druildag, bijna herfstig! En dat begin augustus.
Bij de Albert Heijn had ik zomerse rode aalbessen gekocht, héérlijk...er waren er volop.
Dus besloot ik de keuken in te gaan en er bessensap van te maken.


Zo gedaan: wassen, ritsen, koken...echt een eitje!


Al roerende en zevende besef ik mij hoe makkelijk het voor mij is...hoppa, naar de winkel,
bessen in mijn mandje en 's avonds genieten we van heerlijk friszure saus op onze vanillevla.


Heel wat mensenhanden zijn er nodig geweest om mij deze luxe te kunnen geven.
Ik hoef er alleen maar voor te betalen. 


En zo dwaal ik natuurlijk weer af naar de eitjes...en de boeren van die eitjes.
Man, man...hoe moet dat nou met al die kippenboeren
als veel mensen hun eieren niet meer willen of kunnen kopen? 
Want met name door de sociale media en internet gaat elk nieuw detail rond
het 'eiernieuws' als een razendsnel lopend vuurtje.
Terwijl er gelukkig héél veel eieren zijn waar niets mee aan de hand is.

Natuurlijk is er een flinke fout gemaakt, misschien wel meer dan één.
Goed om het uit te zoeken en alert te zijn...zeer zeker!

Maar in mijn gedachte zie ik jonge, hardwerkende boeren...met een opgroeiend gezin
...en een toekomst die ineens een stuk wankeler lijkt...

Ik kies ervoor om mijn hoofd koel te houden.
Om vertrouwen te hebben in al die mensen die vanuit een goed hart
zóveel voor onze dagelijkse maaltijd betekenen. 


Dankbaarheid in plaats van angst...