zaterdag 23 juni 2018

Moederhart...


Ja, ik ben er nog hoor...alhoewel ik mijzelf weleens afvraag waar ik écht ben...


De afgelopen maanden stonden onder andere in het teken om een fijne werkplek te
 zoeken voor onze vent. 
De schooltijd is bijna voorbij dus komt er een nieuwe stap aan...dagbesteding.


Dat ik daar wel mee bezig zou zijn had ik wel verwacht maar dat er zóveel bij kwam kijken...


nee, dat had ik zelfs niet kunnen vermoeden.

Uiteraard moet er qua papierwerk een hoop worden geregeld...maar dat is 'doen'...


dat kun je lekker afvinken van je lijstje.

Maar er is nóg een kant...het 'voelen'...


voelen of je moederhart verwarmd wordt en voluit 'Ja' zegt.

En die kant maakte overuren...want mijn moederhart stelt héél veel eisen...


neuhhh, zij is echt niet de makkelijkste hoor!

Ik wist...elke 'nee' nodigt mij uit om verder te zoeken, letterlijk en figuurlijk.
En juist zo'n 'nee' laat mij zien wat ik niet wil...
en daardoor wordt mijn 'ja' steeds duidelijker vormgegeven.


Nu klinkt het, als ik het zo opschrijf, heel overzichtelijk maar zo heb ik de
 afgelopen maanden niet ervaren hoor.


 Och nee...ik voelde mij zeer regelmatig ondergedompeld in emoties en onzekerheid.

Want mijn moederhart kan wel van alles willen...het moet natuurlijk ook allemaal nog kunnen.


Nou daar was ik dan dus heel druk mee totdat...
mijn hart vanaf de eerste ontmoeting al begon te zingen! 
En als mijn hart zingt...dan weet ik...dit is nog veel meer dan een 'Ja'!! 


Ik kan moeilijk in woorden vatten wat ik voel...
elke keer als ik onze vent afzet op de zorgboerderij. 

Pure dankbaarheid dat deze liefdevolle plek op ons pad is gekomen.

En nu voel ik mij al een week elke dag ongelofelijk moe...


moe maar héél heel voldaan! 💖