woensdag 18 juli 2018

Zomer vieren...


Het vieren van de zomer...een feestgevoel...
nou, dat is nog niet zo heel lang dat ik dat kan.


De uitbundigheid, de overvloed in de natuur en het 
vele licht zijn voor mij jaren lang een flinke uitdaging geweest.


Apart misschien omdat ik wel een écht zomerkind ben...
vandaag ben ik namelijk jarig!

Mooie datum dit jaar...
18 juli 2018 😉


En toch waren zonovergoten dagen voor mij lange tijd een worsteling
zowel binnen als buiten.


En toen was daar de overgang...zo'n jaar of twee geleden.
Alsof alle warmte op aarde zich bijeen verzamelde en zich over mij uitstortte!!


Sindsdien heb ik het nooit meer koud...echt nooit meer.

's Winters draag ik shirts met lange mouwen in plaats van korte op een zomerdag.
Mijn behaaglijke wollen truien zijn een heus prooi voor de motten
omdat ik ze al twee winters niet heb gedragen.
Zelfs geen katoenen vestje!! 


Nu zou je denken, tenminste dat dacht ik...
dat het met al die warmte en opvliegers voor mij nóg meer 
puffen zou worden in de zomertijd.


En dan zeker deze afgelopen weken...


wat een zonnebad hebben we al gehad hé! 

Maar nu is er iets raars...ik vind het héérlijk!


Wie had dit nou kunnen denken van mij?? 
Op en top genieten van zomerwarmte...er geen genoeg van kunnen krijgen!


Dat ik nu werkelijk het gevoel heb dat ik heerlijk op kan laden
in al die zomerzachtheid. 

Maar het is waar...


 Buiten eten, wandelen in een geurend dennenbos...


of mandala's maken van schelpjes in de nog warme avondzon.

Vanuit heel mijn hart kan ik oprecht zeggen...


dit échte zomerkind Geniet!

dinsdag 10 juli 2018

Patronen...


In de bijna 54 jaar dat ik leef heb ik er ondertussen al heel wat ontworpen...
eenvoudige en héél ingewikkelde patronen.


En ach...wie niet? Ik denk dat het voor velen herkenbaar is.

En dan bedoel ik natuurlijk niet haak- of breipatronen...
daarin ben ik meer een volger.


Maar van die levenspatronen...die er door de jaren heen insluipen...
verankerd raken in je geest en handelen.


Gewoon omdat het eens goed voelde, misschien zelfs een redding was.

Een heel eenvoudig patroon is bij mij bijvoorbeeld het koken. 
Ach, ach...ik lijk heel hardleers maar ik kook nog steeds veel te veel, 
haal ook nog steeds boodschappen voor een weeshuis! 😉 


Gewoon een patroon wat je in een groot gezin bedenkt, royale porties.
Probeer dat er maar eens uit te slijten!


En als het al zo hardnekkig kan zijn bij het simpele werk...
ja...dan snap ik eigenlijk ook wel dat die heuse...complexe patronen
zich niet zomaar laten wegwuiven.


Soms moet je dan even vanaf een afstandje ernaar kijken...
en voelen hoe het voelt.
Past dit nog en vooral...wil ik dit nog? 

De ene keer kom ik zelf met het antwoord en afgelopen week hielp 
mijn dochter daarbij. 'Kijk mam...ik zie het zo.'
Wijs kind.💖


En ook zijn er van die inzichten die zomaar vanuit het niets op je pad komen.
Dán pas wordt je patroon zichtbaar en vraagt het meestal om verandering.

En verandering brengt iets nieuws, iets prils...


en biedt ruimte voor een mooi passend patroon. 🙏