zondag 8 september 2019

Over de dood...


De dood is niet het doven van het licht, 
maar het uitblazen van de lamp 
omdat de dag is aangebroken
                                                                                       Tagore


De dood...
daar wil ik het in dit blogje eens over hebben.

Onlosmakelijk verbonden met het leven...
dus ook met mijn leven.


Nee, ik schuif het niet voor mij uit...
ik denk er regelmatig over na.


Doodgaan, sterven of overlijden maar liever noem ik het overgaan.
Overgaan naar een andere dimensie waarin je reis verder gaat.


En dan...zodra jouw tijd daar is...
wat wil je dan?

Dat hield mij de afgelopen week bezig.

Vragen waar men vroeger minder over na hoefde te denken.
Er waren rituelen en gewoontes, die werden gevolgd...
zo ging dat binnen de veiligheid van een gemeenschap.


In deze tijd worden wij uitgenodigd om dit zelf in te vullen.
Precies op maat, zoals het past voor de overgegane en zijn of haar dierbaren.

Ik denk dat deze vrijheid de dood ook meer tot 'leven' kan brengen.
Dat de dood een onderdeel van je leven is of wordt.


Wat wil je graag en wat beslist niet?

Het voelt natuurlijk wel een beetje raar om midden in het leven
je bezig te gaan houden met je dood.


Misschien voel je weerstand...
omdat je veel van het leven houdt.


En dan nog wat...

Soms heb je nog de gelegenheid om zelf dingen te regelen maar
dat hoeft natuurlijk helemaal niet zo te gaan.

Dan kan zo'n wensenlijst best fijn zijn.


Ikzelf heb zéker mijn wensen
en toch ook mijn twijfels...

Want zo'n lijst is fijn maar zadel ik mijn lieve dierbaren dan niet met een hele rits taken op?

Dus misschien houd ik het maar bij wat kernpunten.
Een soort checklist voor na mijn dood. 😉


En ach...wie weet is dit voor mij dé ultieme kans
om alles volledig in liefde en vertrouwen los te laten.


Iets wat een rode draad is in mijn leven...


volbracht door de dood. 🙏



9 opmerkingen:

  1. Whowww Petra heavy onderwerp, ook ik denk er heel vaak over na. Eigenlijk te vaak maar dat komt omdat ik bijna de leeftijd heb waarop mijn moeder overleed. Maak teveel mee op mijn werk. Vraag me af moet ik ook dingen afwerken, lijstjes maken, maar ik wil nog zoveel. Poehhhh ik probeer het weer los te laten want ik kan er enorm depri van worden en dat wil ik niet. Ik wil leven en genieten....

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik denk dat het wel handig is als je dierbaren weten wat je wilt. Maar verder moet het volgens mij grotendeels nog i te vullen zijn omdat dat een onderdeel van de verwerking is en vaak ook een heel bijzondere tijd is die men dan samen doorbrengt

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat mij betreft gaat het om de nabestaanden die op hun manier invulling geven aan het afscheid. Ik denk dat een paar punten belangrijk zijn, zoals begraven of cremeren, de kosten. Verder is het mijn feestje niet ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. ik schuif het beslist niet voor me uit. Af en toe maar nu zeker (omdat we met ziekte te maken hebben) praten we er over samen. Goed om te weten van elkaar hoe je erin staat.
    De mens wikt....... maar God beschikt.
    Voor nu gaan wij voor (over)leven, en zijn we vol goede moed

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Af en toe komt het ter sprake en dat is meestal als er iemand in de familie- of kennissenkring gestorven is wij een begrafenis of crematie hebben bijgewoond. Dit vind ik mooi, dat wil ik beslist niet of zo kan het ook.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mijn vader is in maart overleden. Mijn moeder drie jaar geleden (30 september). Daardoor ben ik er veel mee bezig. Zij hadden alles "klaar", zodat we alles volgens hun boekje konden doen. Dat was fijn en daardoor konden we er meer voor elkaar zijn.

    Ik vind het beeld mooi wat je noemt: Overgaan naar een andere dimensie waarin je reis verder gaat (dat is de oude betekenis van het woordje overlijden). Het past heel mooi bij mijn geloof in Jezus, de Messias. Ik vind het dapper dat je zo open bent over de dood. Niet iedereen is dat. Top

    BeantwoordenVerwijderen
  7. De dood, ik heb er elke dag mee te maken omdat ik in de uitvaart werk. Wat ik zelf ontdekt heb dat ik het aller belangrijkste vind dat mijn dierbaren afscheid van mij kunnen nemen zoals zij dat graag willen. Ik heb wel aangegeven wat ik graag wil maar de rest mogen ze zelf in vullen, ik ben er immers niet meer bij. Het is hun afscheid....XX Esther

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie wordt immer gewaardeerd, dank je wel!!