donderdag 28 november 2019

Niet voor herhaling vatbaar...


Vorig jaar kreeg ik van de lieve Sint
een pakketje (klik) om handschoenen te borduren.


Een gezellig setje, alles compleet behalve dan de handschoenen.
Die moet je nog even kopen...of breien natuurlijk, veel leuker!


Nu draag ik zelden handschoenen omdat ik graag mijn vingers vrij heb.

Deze haakte ik ooit (klik) en zijn fijn, daar wilde ik er nog wel een paar van hebben.
En die dan borduren...ik verheugde mij er al op.

Het jaar ging voorbij en zo is het weer herfst geworden.
Handschoenenweer!

Ik had van deze wol (klik) nog voldoende over
én ik weet dat het supermooi blijft tijdens het dragen.

Ook belangrijk!


Bijna in de startblokken besloot ik tóch om eerst
nog een paar sokjes te breien voor lieve kleine meisjesvoeten.


Kon ik dat borduren meteen mooi uitproberen.


Hmmmm...het ziet er leuk uit maar het borduren zelf...🙈


Nu is dit een priegelwerkje natuurlijk,
mijn polswarmers zullen heel wat ruimer zijn.

Aan de slag dan maar.

Ik besloot om dit keer te breien, op vijf naalden.
Het duimgat werkte ik af met drie rondjes vasten haken.


En daarna dus weer het borduren.
Minder gepriegel, dat zeker.


Maar toch...
tóch sloeg de borduurvonk niet over.

Het gehannes met dat vlies, de borduurwol wat zich niet
echt makkelijk door laat halen
en ik zie niet goed wat ik doe waardoor het werk wat rommelig oogt.


Nou goed...ik denk dat ik meer een mens ben
van gemakkelijker én overzichtelijker werkjes.

Maar met het resultaat ben ik wél blij...


zeker hier geshowed door Jasmijn 💖
én ik word vrolijk van de bloemetjes.


Missie geslaagd dan toch maar...


al was het maar éénmalig. 😉


donderdag 21 november 2019

Het juiste moment 2...


Ik schreef er al een keer eerder over... (klik)


het is gewoon mazzel hebben.


Want hoe vaak heb ik wel niet dat ik denk:
'nú is het een mooie dag om foto's te maken!'


En al weet ik altijd wel iets bijzonders te vinden...
toch komt het zelden overeen met mijn hoopvolle verwachtingen.😉


En ach...dat is misschien maar goed ook want
'verwachtingen hebben' werkt meestal averechts.


Alles gaat zoals het gaat, is zoals het is
 dus ook het weer...of het bos...of de zon.


Nouuu die was er...afgelopen woensdag!


Wat was ik blij dat ik de eeuwig repeterende raad 
van Janmijneman opvolgde.

'Ga nooit wandelen zonder je camera'

Oók als het druilerig is, ook als je denkt...
dit wordt toch niks.

'Altijd...neem 'm áltijd mee!'


Ik zal eerlijk toegeven dat ik dat dus niet consequent doe.

Jan wel...hihi, tuurlijk!
En dat heeft mij zeker weleens 'gespijt'.


Dat ik dan met lege handen loop
terwijl Jan volop mooie plaatjes aan het schieten is.


Maar woensdag dus niet hoor...
toen ging ik los.


Want dat zoonlief en ik zó met onze neus in de boter zouden vallen...


dat had ik niet eens dúrven verwachten! 🙏💛



zaterdag 16 november 2019

Welkom Sinterklaas...


En zo is de tijd van zoet en lekkers weer aangebroken.


Generatie op generatie
kijken elk jaar weer uit naar de komst van de Goedheiligman. 


Gelukkig kwamen de Sint en zijn Pieten 
vertrouwd over de zee naar Scheveningen toe. 


Alle moderne versies ten spijt...


ik word elk jaar weer blij van dit beeld.

Het vraagt van mij dan ook best wat souplesse.
Om uit een oordeel te blijven en mijn eigen ding te blijven doen.


Op mijn manier...zoals ik dat al jaren doe. 

Mij letterlijk af te schermen van de uptempo Sinterklaasliedjes,
overvolle winkels en Sint-evenenmenten.


Zodat ik in mijn eigen rust deze heerlijke tijd kan beleven.
Met een stuk dik speculaas met amandelen en warme chocolademelk.

Lezend over die bijzondere Sint (klik) 
en elk jaar wat meer van hem begrijpen. 
En ook over de ouderwetse Sinterklaasliedjes die ik zo graag zing.

Een nostalgisch feest...


vol symboliek en wijsheid.





donderdag 14 november 2019

Bomen...


Eigenlijk weet ik de meesten wel te vinden...


die mooie statige beuken.


Zo in de loop der jaren onthoud ik de plaats als ik er één spot.


Of een heel laantje...


Ik ben een beukenmens, geen idee waarom.
En berken...met hun mooie witte bast.


Daarom hier wat foto's.


Een rondje herfst zullen we maar zeggen.


En die herfst is voor mij nu echt op z'n mooist.

Wat boffen we dan hier in de hofstad met zoveel kleur.


Bijzonder toch...voor zo'n grote stad aan zee.


Over bomen gesproken...
ik las hier (klik) iets leuks.


Nou dat is toch wel echt iets voor een bomenmens als ik.


Wie weet ga ik dan nog meer snappen...


van dat beukenhart van mij! 💛

zaterdag 9 november 2019

Geluk...


Geluk


het leven weeft geluk


Van dunne draden


Geluk


In een krachtige vlecht delen zij hun vezels


In een krachtige vlecht


weven zij geluk 💖🙏

   (Wij zingen dit mooie lied in onze Mantragroep, de tekst is van Monica Boschman)