zaterdag 30 mei 2020

Daar waar ik moet zijn...ben ik


Afgelopen week sprak ik een jonge vrouw over
haar opleiding Maatschappelijke zorg.

Ze was geswitched want zo zei ze:
'hier ligt mijn hart, hier word ik écht blij van'.


Eenmaal thuis dacht ik er over na, over mijn keuze.
Heb ik, toen ik jong was, mijn hart gevolgd? Deed ik waar ik echt blij van werd? 


Nee...eigenlijk niet. Ik was meer een volger.

De schooldecaan zei dat ik goed was in economie en dat
het bankwezen wel iets voor mij zou zijn.
Zo gezegd, zo gedaan 
want ik had in een mum van tijd een baan bij de Rabobank.


Als ik diep nadenk weet ik nu wel waar mijn hart lag...en ligt...


de zorg. 

Toch jammer misschien...zei ik tegen Janmijneman, dat ik 
mij daar niet echt bewust van ben geweest.


Nou zei mijn lief...valt best mee hoor...
het is wel waar onze wegen ooit kruisten.(klik) 🥰


En ja...dat is waar...
via een collega van de bank leerden wij elkaar kennen.


Samen kregen we vier prachtige kinderen...
en kon het zorgen beginnen.

Want dat is iets waar ik nooit over na hoefde te denken...
geen seconde...
ik zegde meteen mijn baan op. 


Onze vierde, met een chromosoompje extra, 
sprak pas écht mijn zorgskills aan.


 Dat is dus wat ik nu doe.

Hé..grappig!


Zonder dat ik mij er enigszins mee heb bemoeid of over heb nagedacht...
is de zorg tóch op mijn levenspad gekomen.

Met een kleine bancaire omweg dat wel...
 omdat het anders voor mij lastig werd om Jan te ontmoeten.

Er is dus wél over nagedacht...niets is voor niets...alles is precies goed!


Wat een fijne gedachte.

Ik hoefde de zorg niet te kiezen...de zorg koos mij...


omdat dáár mijn hart ligt. 🙏💖


15 opmerkingen:

  1. Wat een mooi en lief blogje heb je gemaakt zeg.
    Echt iets waar we allemaal even bij na moeten denken.
    Fijn weekend en.....................Liefs.Conny

    BeantwoordenVerwijderen
  2. wat een mooi blogje! En een mooi eerbetoon aan je man, toen ik even klikte.
    Ja, ik denk dat je gelijk hebt. Wat je ook kiest, je komt uiteindelijk toch wel waar je bedoeld bent te zijn. Daar kan ik ook wel een verhaal over vertellen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi geschreven. Ik heb eens ergens gelezen, dat je de kinderen krijgt, die bij je horen. Dat vond ik mooi gezegd, en hier was dat dus zo, om jou 'in de zorg' te krijgen, zoals je zelf ook constateert.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ja, je hebt gelijk, wanneer ik het zo lees. Fijn Pinksterweekend. Groetjes Wilma Oud

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mooie foto's bij een mooi verhaal. Wat past het allemaal mooi in elkaar en wat boffen je naasten met jouw passie in het leven en jij met zo'n mooi gezin.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Oh wat herkenbaar. En dat zorgen gaat altijd door ook als ze de deur uitzijn

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Een blog door mij met veel aandacht gelezen. Zo mooi beschreven hoe je zorgen kunt hebben ze soms opgelost worden soms niet maar ook dat hoort bij het leven.
    Maar zorgen er voor anderen zijn kan ook waardevol zijn.
    Groeten
    Marga

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat een bijzonder blogbericht in positieve zin!

    Groetjes, Verie

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Mooi Petra, precies goed!
    Prachtige foto's van de klaprozen.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Heeee... we hebben een beetje dezelfde roots!
    Ik heb qua werk ook nooit écht mijn hart gevolgd, maar ben wel dankbaar voor mijn carriere bij dezelfde bank als jij 😊
    Het is best moeilijk (vind ik) om te ontdekken waar nu écht mijn hart ligt. Inmiddels niet meer bij de bank, maar met mij is het ook zo dat ik zo veel leuk vind... En ik kan dat gelukkig ook best goed toepassen en dat is natuurlijk ook prima, al ben ik altijd jaloers geweest op mensen die een échte passie hebben en daar helemaal voor gaan.
    Liefs,
    Sandra

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. ohh wat leuk! In 'mijn' tijd was het nog de Raiffeisenbank Den Haag wat wel snel officieël de Rabobank werd. Om dat te vieren kregen we een weekend Sporthuis Centrum met elkaar! Hahahaha...steentijd hé!!!

      Verwijderen
  11. Wat een fijne man heb jij, die je hierop wees. Hij heeft inderdaad een goed punt. Uiteindelijk heb je veel in de zorg gedaan, in huiselijke omgeving.

    Mooi hoe ons pad ons wellicht uiteindelijk leidt naar waar we moeten zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik geniet telkens zo enorm van jouw blogjes, recht uit het hart geschreven, en van jouw prachtige foto's!
    Liefs, Hilde

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wat een mooi verhaal laat je ons lezen. En die fotoos zijn natuurlijk prachtig.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie wordt immer gewaardeerd, dank je wel!!