donderdag 12 december 2019

Dankbaarheid...


De Adventstijd is voor mij
dé tijd om mijn dankbaarheid extra te voelen.


En niet alleen te voelen maar ook te beleven.

Daar bedoel ik mee dat ik in mijn dagelijks leven 
de invloed van sommige mensen merk
die dit jaar op mijn pad zijn gekomen.


En daar ben ik dankbaar voor
omdat mijn leven daardoor 'Steeds leuker' wordt.


Eén 'invloed' ga ik in dit blogje noemen.
Omdat ik met hem wel echt héél blij ben.

En hoewel ik de beste man nog nooit in 'real life' heb ontmoet,
is hij hier thuis regelmatig onderwerp van gesprek.


'Eens kijken wat Jelle daar van zegt' of
'Volgens Jelle kun je er ook anders naar kijken'.

En het werkt! Jelle werkt!


Oké...tijd voor een voorstelronde.

Jelle is Jelle Hermus van soChicken (klik)

En met deze 'klik' geef ik een advies...
sla zijn site op bij je favorieten of nóg handiger...
download zijn app op je telefoon (klik).


Jelle schrijft namelijk regelmatig nieuwe artikelen
waarin hij het leven steeds weer onder de loep neemt.

Over allerlei onderwerpen, soms van meerdere kanten belicht.
En dat is fijn.


Want mijn ervaring van het afgelopen jaar is
dat herhaling een goede methode is om dingen in je 
leven werkelijk te veranderen.

Als je dat wilt uiteraard.


Want daar zit voor mij toch de kracht van Jelle in...

Hij voelt niet als een goeroe die alles dik voor elkaar heeft 
en mij gaat vertellen wat ik 'moet 'doen om gelukkig te worden.

Nee, niets van dat...


Jelle laat zichzelf zien...zijn successen en zijn valkuilen.
Zijn onzekerheden en dingen die misschien wat minder handig waren....
en wat hij daarvan leerde.
En hoe hij het dan weer oppakte...dát deelt hij.


Echt bergen praktische tips, vaak met wat humor en meteen toepasbaar.
En als je echt los wilt gaan heeft hij een aantal 


Als klap op de vuurpijl schreef hij twee boeken (klik)
'Steeds leuker' en 'Leven met wind mee'.

Hahahahaha...de mensen die mij kennen schieten nu in de lach
want ik heb het er nogal eens over zeg maar. 😉

Jelle...ik weet niet meer hoe ik hem vond 


maar wel dát ik hem vond. 🙏

donderdag 5 december 2019

De lekkerste kruidnoot...


5 december...


Een koude mist sierde vanmorgen vroeg 
het land rond de boerderij en ik dacht aan alle Pieten.
Dat zal toch flink koud geweest zijn daarboven op het dak.


Een zak met pakjes staat hier in ieder geval al klaar.
Zo te zien worden we weer lekker verwend.


Zoonlief en ik hielden ons de afgelopen dagen bezig met
het bakken van de lekkerste kruidnoten.


Jullie kennen ze misschien wel.
Knapperig bros, precies goed gekruid, niet te zoet
en natuurlijk nét uit de oven.

Die dus!


Tsja...en om de lekkerste kruidnoot te bakken moet je
natuurlijk wel een paar keer proefdraaien.


Iets te peperig, niet zoet genoeg...
net zolang totdat we zeggen...


ja...dit zijn de lekkerste!

En die lekkerste bakten wij volgens dit recept:

Voor 2 bakplaten kruidnoten heb je nodig:

-   100 gram boter
-  50 gram zonnebloemolie
-  100 gram donkerbruine basterdsuiker
-  1,5 eetlepel koekkruiden
-  0,5 eetlepel kaneel
-  250 gram bloem, gezeefd
-  8 gram bakpoeder
-  0,5 theelepel zout
-  4 eetlepels cashewnoten melk
(koemelk of een andere plantaardige melk kan uiteraard ook)

* Kneed alle ingrediënten door elkaar met de hand of keukenmixer
en vorm er een bal van. 
Laat het deeg op een koele plaats minimaal een paar uur rusten,
een nacht is ook prima.
Verwarm de oven voor op 160 graden.
Bedek twee bakplaten met bakpapier en 
maak van het deeg bolletjes ter grote van een knikker.
Druk ze een beetje plat. 
Bak de kruidnoten ongeveer 19 minuten totdat ze 
goed droog en stevig aanvoelen.
Laat ze afkoelen op de bakplaat buiten de oven.
Door de warmte van de bakplaat warmen ze 
nog even na waardoor ze extra bros worden.

Smullen maar!


En als jullie nu de smaak te pakken hebben...

Kijk dan eens op de site van mijn dochter...(klik)


Héél inspirerend en vooral smaakvol. 😋

Ik wens jullie een gezellig heerlijk avondje!

zondag 1 december 2019

Kassamijmering...


Vandaag is het eerste advent.
Ik hou van deze tijd, van het naar binnen keren.


En zoals elk jaar is dat soms ook wel
een flinke uitdaging.

Dat bedacht ik mij zojuist op de laan, onze winkelstraat.

Focus...


een woord wat ik de komende tijd nog veel zal gebruiken.

Omdat ik weet dat ik toch wel gevoelig ben 
voor al wat er om mij heen gebeurt.


En dat is veel!

Want terwijl de aardbeien nog steeds volop verkrijgbaar zijn (écht!)
hangt hier al weken de geur van oliebollen in de lucht.
Elke dag wordt er al volop gebakken.


Aan de ene kant beginnen we steeds vroeger met de feestpret terwijl
het aan de andere kant lijkt alsof we geen afscheid 
kunnen nemen van de zomer.

Zou deze trend zich voort gaan zetten? 
Dat vraag ik mij af in de rij voor de kassa.


Dat de seizoenen, de jaarfeesten zullen samensmelten?
Dat Pasen en Kerst hand in hand zullen gaan?

Al mijmerend kijk ik naar de winkelende mensen. 
Wat gaan er een hoop kadootjes over de toonbank!


En ook dat heeft twee kanten bedenk ik mij terwijl de kassarij vordert.
Natuurlijk zou het koopgedrag, van ons mensen,
 best wat minder mogen worden, absoluut.

Maar tegelijkertijd dragen al deze kadootjes samen heel veel aandacht.
Over elk kadootje is nagedacht en vaak op een lieve manier.


Iemand blij maken, te verwennen....
 te laten weten dat er aan hem of haar is gedacht.

Hoe mooi en welkom is dat!

En met die intentie reken ik ook mijn kadootjes af. 


Om de harten van mijn dierbaren te verwarmen. 💖

Ik wens jullie een mooie, stille adventstijd toe.



donderdag 28 november 2019

Niet voor herhaling vatbaar...


Vorig jaar kreeg ik van de lieve Sint
een pakketje (klik) om handschoenen te borduren.


Een gezellig setje, alles compleet behalve dan de handschoenen.
Die moet je nog even kopen...of breien natuurlijk, veel leuker!


Nu draag ik zelden handschoenen omdat ik graag mijn vingers vrij heb.

Deze haakte ik ooit (klik) en zijn fijn, daar wilde ik er nog wel een paar van hebben.
En die dan borduren...ik verheugde mij er al op.

Het jaar ging voorbij en zo is het weer herfst geworden.
Handschoenenweer!

Ik had van deze wol (klik) nog voldoende over
én ik weet dat het supermooi blijft tijdens het dragen.

Ook belangrijk!


Bijna in de startblokken besloot ik tóch om eerst
nog een paar sokjes te breien voor lieve kleine meisjesvoeten.


Kon ik dat borduren meteen mooi uitproberen.


Hmmmm...het ziet er leuk uit maar het borduren zelf...🙈


Nu is dit een priegelwerkje natuurlijk,
mijn polswarmers zullen heel wat ruimer zijn.

Aan de slag dan maar.

Ik besloot om dit keer te breien, op vijf naalden.
Het duimgat werkte ik af met drie rondjes vasten haken.


En daarna dus weer het borduren.
Minder gepriegel, dat zeker.


Maar toch...
tóch sloeg de borduurvonk niet over.

Het gehannes met dat vlies, de borduurwol wat zich niet
echt makkelijk door laat halen
en ik zie niet goed wat ik doe waardoor het werk wat rommelig oogt.


Nou goed...ik denk dat ik meer een mens ben
van gemakkelijker én overzichtelijker werkjes.

Maar met het resultaat ben ik wél blij...


zeker hier geshowed door Jasmijn 💖
én ik word vrolijk van de bloemetjes.


Missie geslaagd dan toch maar...


al was het maar éénmalig. 😉


donderdag 21 november 2019

Het juiste moment 2...


Ik schreef er al een keer eerder over... (klik)


het is gewoon mazzel hebben.


Want hoe vaak heb ik wel niet dat ik denk:
'nú is het een mooie dag om foto's te maken!'


En al weet ik altijd wel iets bijzonders te vinden...
toch komt het zelden overeen met mijn hoopvolle verwachtingen.😉


En ach...dat is misschien maar goed ook want
'verwachtingen hebben' werkt meestal averechts.


Alles gaat zoals het gaat, is zoals het is
 dus ook het weer...of het bos...of de zon.


Nouuu die was er...afgelopen woensdag!


Wat was ik blij dat ik de eeuwig repeterende raad 
van Janmijneman opvolgde.

'Ga nooit wandelen zonder je camera'

Oók als het druilerig is, ook als je denkt...
dit wordt toch niks.

'Altijd...neem 'm áltijd mee!'


Ik zal eerlijk toegeven dat ik dat dus niet consequent doe.

Jan wel...hihi, tuurlijk!
En dat heeft mij zeker weleens 'gespijt'.


Dat ik dan met lege handen loop
terwijl Jan volop mooie plaatjes aan het schieten is.


Maar woensdag dus niet hoor...
toen ging ik los.


Want dat zoonlief en ik zó met onze neus in de boter zouden vallen...


dat had ik niet eens dúrven verwachten! 🙏💛