Pagina's

donderdag 9 augustus 2018

Verbinding...


Als het zó zomert dan is het anders buiten.


Overal staan de ramen open, mensen leven veel meer in de tuin of balkon.


Soms zelfs tot in de kleine uurtjes...


We merken ook veel meer van elkaar valt mij op.


Wow...wat is dat buurmeisje verderop een drammertje! 😉
En volgens mij houden ze daar erg van Italiaans eten...ik ruik het!


Tegen Janmijneman zeg ik ook regelmatig: 'hé joh...we zitten buiten!!'
Nou ja...de buren weten dat hij soms luid en duidelijk kan zijn. 😂


Zo gaat dat in de zomertijd en dat heeft ook wel wat.


Ik voel mij juist weer meer verbonden met alles en iedereen.


Herkenbaarheid als ik een buurvrouw flink hoor mopperen
omdat de tafel nog steeds niet is gedekt.


Een verjaardagslied klinkt even verderop...heerlijk vind ik dat!


Ik zie de buurman het gras maaien met naar mijn zin veel te veel lawaai.
Mijn mening is weer gevormd...waarom moet dat nou weer elektrisch???


Tsja, dat weet ik niet...en eerlijk gezegd hoef ik dat niet te weten.
Het is mijn zaak niet.


We doen allemaal wat we doen.
Ieder op zijn of haar eigen manier...
zoals het op dat moment goed voelt.


Het is slechts een kijkje in elkaars leven wat de zomer ons gunt.
Gewoon kijken...zonder oordeel.


Zodat als straks alle ramen en deuren weer dichtgaan
en het leven zich weer naar binnen verplaatst...


we elkaar bewust of onbewust weer hebben ontmoet.

woensdag 18 juli 2018

Zomer vieren...


Het vieren van de zomer...een feestgevoel...
nou, dat is nog niet zo heel lang dat ik dat kan.


De uitbundigheid, de overvloed in de natuur en het 
vele licht zijn voor mij jaren lang een flinke uitdaging geweest.


Apart misschien omdat ik wel een écht zomerkind ben...
vandaag ben ik namelijk jarig!

Mooie datum dit jaar...
18 juli 2018 😉


En toch waren zonovergoten dagen voor mij lange tijd een worsteling
zowel binnen als buiten.


En toen was daar de overgang...zo'n jaar of twee geleden.
Alsof alle warmte op aarde zich bijeen verzamelde en zich over mij uitstortte!!


Sindsdien heb ik het nooit meer koud...echt nooit meer.

's Winters draag ik shirts met lange mouwen in plaats van korte op een zomerdag.
Mijn behaaglijke wollen truien zijn een heus prooi voor de motten
omdat ik ze al twee winters niet heb gedragen.
Zelfs geen katoenen vestje!! 


Nu zou je denken, tenminste dat dacht ik...
dat het met al die warmte en opvliegers voor mij nóg meer 
puffen zou worden in de zomertijd.


En dan zeker deze afgelopen weken...


wat een zonnebad hebben we al gehad hé! 

Maar nu is er iets raars...ik vind het héérlijk!


Wie had dit nou kunnen denken van mij?? 
Op en top genieten van zomerwarmte...er geen genoeg van kunnen krijgen!


Dat ik nu werkelijk het gevoel heb dat ik heerlijk op kan laden
in al die zomerzachtheid. 

Maar het is waar...


 Buiten eten, wandelen in een geurend dennenbos...


of mandala's maken van schelpjes in de nog warme avondzon.

Vanuit heel mijn hart kan ik oprecht zeggen...


dit échte zomerkind Geniet!

dinsdag 10 juli 2018

Patronen...


In de bijna 54 jaar dat ik leef heb ik er ondertussen al heel wat ontworpen...
eenvoudige en héél ingewikkelde patronen.


En ach...wie niet? Ik denk dat het voor velen herkenbaar is.

En dan bedoel ik natuurlijk niet haak- of breipatronen...
daarin ben ik meer een volger.


Maar van die levenspatronen...die er door de jaren heen insluipen...
verankerd raken in je geest en handelen.


Gewoon omdat het eens goed voelde, misschien zelfs een redding was.

Een heel eenvoudig patroon is bij mij bijvoorbeeld het koken. 
Ach, ach...ik lijk heel hardleers maar ik kook nog steeds veel te veel, 
haal ook nog steeds boodschappen voor een weeshuis! 😉 


Gewoon een patroon wat je in een groot gezin bedenkt, royale porties.
Probeer dat er maar eens uit te slijten!


En als het al zo hardnekkig kan zijn bij het simpele werk...
ja...dan snap ik eigenlijk ook wel dat die heuse...complexe patronen
zich niet zomaar laten wegwuiven.


Soms moet je dan even vanaf een afstandje ernaar kijken...
en voelen hoe het voelt.
Past dit nog en vooral...wil ik dit nog? 

De ene keer kom ik zelf met het antwoord en afgelopen week hielp 
mijn dochter daarbij. 'Kijk mam...ik zie het zo.'
Wijs kind.💖


En ook zijn er van die inzichten die zomaar vanuit het niets op je pad komen.
Dán pas wordt je patroon zichtbaar en vraagt het meestal om verandering.

En verandering brengt iets nieuws, iets prils...


en biedt ruimte voor een mooi passend patroon. 🙏

zaterdag 23 juni 2018

Moederhart...


Ja, ik ben er nog hoor...alhoewel ik mijzelf weleens afvraag waar ik écht ben...


De afgelopen maanden stonden onder andere in het teken om een fijne werkplek te
 zoeken voor onze vent. 
De schooltijd is bijna voorbij dus komt er een nieuwe stap aan...dagbesteding.


Dat ik daar wel mee bezig zou zijn had ik wel verwacht maar dat er zóveel bij kwam kijken...


nee, dat had ik zelfs niet kunnen vermoeden.

Uiteraard moet er qua papierwerk een hoop worden geregeld...maar dat is 'doen'...


dat kun je lekker afvinken van je lijstje.

Maar er is nóg een kant...het 'voelen'...


voelen of je moederhart verwarmd wordt en voluit 'Ja' zegt.

En die kant maakte overuren...want mijn moederhart stelt héél veel eisen...


neuhhh, zij is echt niet de makkelijkste hoor!

Ik wist...elke 'nee' nodigt mij uit om verder te zoeken, letterlijk en figuurlijk.
En juist zo'n 'nee' laat mij zien wat ik niet wil...
en daardoor wordt mijn 'ja' steeds duidelijker vormgegeven.


Nu klinkt het, als ik het zo opschrijf, heel overzichtelijk maar zo heb ik de
 afgelopen maanden niet ervaren hoor.


 Och nee...ik voelde mij zeer regelmatig ondergedompeld in emoties en onzekerheid.

Want mijn moederhart kan wel van alles willen...het moet natuurlijk ook allemaal nog kunnen.


Nou daar was ik dan dus heel druk mee totdat...
mijn hart vanaf de eerste ontmoeting al begon te zingen! 
En als mijn hart zingt...dan weet ik...dit is nog veel meer dan een 'Ja'!! 


Ik kan moeilijk in woorden vatten wat ik voel...
elke keer als ik onze vent afzet op de zorgboerderij. 

Pure dankbaarheid dat deze liefdevolle plek op ons pad is gekomen.

En nu voel ik mij al een week elke dag ongelofelijk moe...


moe maar héél heel voldaan! 💖