Pagina's

dinsdag 27 februari 2018

Weekje zonder...


Van 5 tot en met 11 maart
is het de  'Nationale week zonder vlees'.


Volgende week dus!
Hier (klik) kun je er van alles over lezen.


Ik hoop dat er veel mensen enthousiast worden en dat vooral
restaurants en lunchrooms voldoende inspiratie opdoen om
lekkere vega-maaltijden op hun kaart te zetten (en daar ook te houden). 

Want daar profiteer ik dan weer van. 😉


Natuurlijk is het een vrije keuze voor iedereen.
Doe wat goed voelt, wat past en wat haalbaar is.

Maar wat houdt zo'n weekje vega eigenlijk in??


Nou...bijvoorbeeld tomaat-spinazierisotto (klik)

of pizza (klik) met zongedroogde tomaatjes, gorgonzola,
lekkere olijven, ui, kappertjes, pesto....


En wat dachten jullie van heerlijke minestronesoep (klik)?
Lekker met wat versgebakken desemstokbrood!

daar kun je zo fijn mee variëren.



En natuurlijk niet te vergeten de vega chili (klik) van Jamie.
Dit is echt zo'n lekker recept wat tijd en aandacht vraagt...maar dan heb je ook wat. 😋

Als laatste nog een topper wat mij betreft, maak mij er maar voor wakker...

Toch best leuk zo'n weekje zonder beestje? 


Ik wens jullie namens alle dieren een smakelijk week toe!


vrijdag 23 februari 2018

Herman...


Och, och...ik was 'm bijna al vergeten.
Onze Herman die in mijn jonge jaren lange lange tijd de keuken sierde.


Dag in, dag uit kreeg hij de aandacht,
mijn moeder verzorgde hem goed.
Tot het moment daar was en het huis heerlijk geurde naar versgebakken Herman!
De geur was ik ook vergeten, wel wist ik dat het anders rook dan 'gewone' cake.
Want ja...Herman is een lekkernij...
ook wel vriendschapsbrood genoemd.


Nu vind ik het toch écht meer cake dan brood maar lekker is hij in ieder geval!

Herman krijg je en Herman geef je door.

Dat gebeurde ook in een aflevering van de ooohh zoooo spannende serie Johan Falk (klik). 😅
Leuk dat tussen alle misdaad en geweld door ineens een potje met Herman in beeld komt.


En dat was voor mij de trigger natuurlijk. Jaaa...riep ik....Herman!
Dat is leuk, dat wil ik ook!
Want hoe huiselijk en knus vind ik een keuken met allerlei potjes
en pannetjes of wat dan ook op het aanrecht.


Dus...laat maar komen ...die Herman!
Nu ken ik niemand die op dit in de weer is met Herman. 😉
Hmmm...da's nou jammer.
Maar lang leve internet...
want daar zag ik een recept om zelf een Herman te starten.
(250 ml warm water, 100 gram suiker, 5 gram gedroogde gist, 225 gram bloem)

Eerst op zoek naar een grote glazen pot want Herman houdt van glas
en hij moet ook goed kunnen rijzen.


Gevonden!

Het geheim voor een lekkere Herman is niet moeilijk maar...
het is wél belangrijk dat je 'm elke dag wat echte aandacht geeft.
Herman houdt van warmte dus niet in de koelkast en
je mag de pot wel afdekken met een theedoek maar geen deksel.
Goed roeren is belangrijk en natuurlijk schoon werken maar dat spreekt voor zich.


De eerste dag dat je de Herman start of krijgt wil hij graag rust.
De tweede en de derde dag vindt hij het fijn als je hem twee maal per
dag met een houten lepel doorroert.
Op de vierde dag heeft Herman trek.
Je voedt hem dan met:

250 milliliter melk (op kamertemperatuur)
200 gram suiker
125 gram tarwebloem


Op de vijfde, zesde, zevende en achtste dag wil hij weer graag
tweemaal per dag worden geroerd.
Op de negende dag...knorrende Herman die weer trek heeft.
Je voedt hem zoals op dag vier.
's Avonds nog even roeren en dan is het moment aangebroken...
op dag tien ga je de Herman bakken. 
Dat doe je door:
Herman in drie gelijke delen te verdelen (ong. 445 gram per deel)


Eén deel is de starter voor een nieuwe Herman, één deel geef je weg aan een vriend(in)
en één deel vermeng je met:

250 gram bloem
160 gram suiker
150 gram zachte boter
2 eieren
2 theelepels bakpoeder
200 gram rozijnen
100 gram walnoten
2 theelepels koekkruiden
1 theelepel zout

Het beslag in een grote springvorm en een uur bakken op 160 graden
(of totdat een breinaald er droog uitkomt).


Nu kun je heerlijk variëren met de vulling van Herman.
Denk aan stukjes frisse appel, kaneel, chocoladestukjes, bitterkoekjes...
En omdat ik een echte broodbakker ben heb ik allerlei soorten meel in huis.
Ik gebruikte dus naast tarwebloem ook nog roggebloem en speltbloem.
Het kan allemaal...


Herman ziet de lol er wel van in!

woensdag 21 februari 2018

Teken je mee...


In Blogland is iets heel leuks in gang gezet.
Althans...als je van tekenen houdt.


En dat doe ik, eigenlijk mijn hele leven al.
Nu heb ik echt weleens tussenpozen dat ik geen potlood aanraak hoor.


Wat dat nu precies is kan ik niet echt de vinger opleggen
maar het kan ook ineens weer raak zijn en dan ben ik niet meer te stoppen.


En dat is nu weer het geval!

Het leuke van deze keer is dat het zomaar zou kunnen zijn
dat zo'n 'tekenvrije' periode  nog wel even op zich laat wachten.

Want die bekende stok hé...die achter je deur staat...
die heb ik ontdekt en dat werkt!

Via een link op Facebook kwam ik op het spoor van Ada.
Al snel zag ik dat zij ook een blog (klik) heeft, en wat voor één!
De prachtigste mandala's komen daar voorbij vergezeld door inspirerende teksten.
Nu had Ada vroeger een 'Teken je meeproject' (klik)
en daar ging ze begin dit jaar weer mee starten. Hoe leuk!


Wat fijn om te weten dan je met een groep mensen
aan het tekenen bent aan hetzelfde project.
Dat iedereen het weer vormgeeft op zijn of haar eigen manier (klik).

Want een mandala laat je een stukje van jezelf zien.
Jaja...dat heb ik geweten. 😉

Ben ik iemand die graag overzicht heeft en van te voren bedenk
wat en waar ik ga tekenen...nou...dat was dit keer anders.


Een wirwar van lijnen duizelde voor mijn ogen.
Mijn eerste neiging was om te gaan gummen
om het voor mij zo vertrouwde overzicht te krijgen.

En ik zag de link naar mijn manier van leven...
Yep...ook daar probeer ik graag de zaakjes zo te regelen
dat ik weet wat mij te wachten staat.
Alleen...dat loopt meestal toch anders.

Dus toen ik mij daar bewust van was besloot ik
om in het centrum te beginnen met tekenen en dan wel te zien. 


Gewoon lijntje voor lijntje in het NU en zien wat er ontstaat.
In het begin nog wat krampachtig en vol commentaar,


zelfs een keer dat ik dacht: ik stop ermee...😝

Maar zoetjesaan begon het te stromen en bleven alleen die lijnen staan die goed voelden.
Ik kreeg er zowaar plezier in, wat heet...ik had zelfs moeite met stoppen!


Wat een heerlijk project, ik voelde zelfs een gemis
toen het laatste kleurtje was aangebracht...


jaaa...dit smaakt naar meer!

*ik wil jullie allemaal heel erg bedanken voor de lieve en warme reacties op mijn vorige blogje 😘.*


zaterdag 17 februari 2018

Zusje...


Vandaag is het 52 jaar geleden dat
mijn zusje werd geboren.


Wendy Diana 

een mooie naam voor een mooi meidje.


En al is het 42 geleden dat zij het aardse leven verliet,
toch blijft zij een deel van mij, altijd...


 Vanuit haar Hemelse plekje kijkt ze af en toe
vast even met liefde naar haar moeder, broer en zus.

Wat zou zij nu van mij vinden? 
Ze zou vast ook hebben gehandwerkt, als dat had gekund...


Wendy leed aan de ziekte van Werdnig-Hoffman (SMA type 1).
Een ernstige spierziekte waar op dit moment helaas
nog steeds geen genezing voor mogelijk is.

En toch...tussen alle ziekenhuisopnames, artsen en therapeuten door
hadden we heel veel pret!

Dat kunnen kinderen heel goed...we waren zó dol op elkaar 😍.

(Wat zou ik graag mijn arm weer om haar heen slaan...)

Het voelt alsof het ziekteproces van mijn lieve zusje
voor mij een voorbereiding was op mijn latere leven.

Toen onze zoon werd geboren en al snel sprake was
van het Downsyndroom reageerde ik heel buigzaam.

Alsof het al vertrouwd was...
die andere, nieuwe weg.
Ik wist...dat komt wel goed, ik kan dit aan.

En dat je van een kind met een beperking zielsveel kan houden...


dat wist ik ook! 💖


zaterdag 10 februari 2018

Vroeg voorjaar...


Zaterdagmiddag...


friskoud en de zon schijnt.


In het bos is het stil,
ik geniet.


Langzaamaan verandert de kale aarde in een groen tapijt.


Dit proces vind ik zó mooi.


Het borrelt en ik voel zin om aan te pakken...
iets te ondernemen. 


De tijd van verstilling maakt voorzichtig plaats voor kracht en levenslust.


En vooral durf...
'Durven' stond bij mij centraal in 2017,
in 2018 maak ik het mij nóg meer eigen.

Een laagje dieper.


In dit vroege voorjaar ga ik mee met de stroom...


met de natuur als wijze leermeester...


en inspirerend lesmateriaal.💚

zaterdag 3 februari 2018

Elfenbankje...



Voor een ieder die van schrijven en dichten houdt...

Sinds het begin van 2018
ben ik wekelijks in de weer met Elfjes.


En dat vind ik toch zó leuk!

Op het blog van Shodo (klik) kun je er van alles over lezen.
Het gaat dus om kleine gedichtjes van elf woorden.


Het mogen losse trefwoorden zijn of gewoon één lange zin die je verdeelt over de regels.
Want dát maakt het gedichtje een Elfje...
de regelindeling.


Op de 1e regel staat één woord, op de 2e staan twee woorden,
de 3e bevat drie woorden, de 4e....inderdaad vier en
tot slot op de 5e regel...één woord!


Zo kom je uit op elf woorden en mag je het een 'Elfje' noemen. 

Elke maandag plaatst Christine een nieuw woord in het elfenbankje
en daar ga je dan gedurende de week mee aan de slag.


Tenminste...zo gaat dat bij mij.
Ik vind dat grappig om te merken.
Losse woorden, flarden van zinnen...
ik denk eens extra over het woord na
en dan zomaar staat het Elfje op papier. 


Je kunt je Elfje aan het eind van de week op het blog plaatsen (klik).
Ikzelf schrijf mijn Elfjes samen met de 'mijmer'vragen ook nog op
 in een apart boekje zodat ik aan het eind van het jaar een leuk naslagwerkje heb.


Februari
Vroeg voorjaar
en toch winter
een Elfje speciaal voor
jou


Een gezellige zondag allemaal!