vrijdag 9 maart 2018

Poppenkind...


Het blijft leuk en ik ontdekte 
dat je het nooit verleert...net als fietsen.


Want het was toch al wel heel wat jaren geleden dat ik er één maakte...
een zoet poppenkind.

Maar nu ik al vijf maanden oma ben...
is er héél goede reden om mijn hobby van toen weer eens op te pakken.


Eigenlijk ontstond het idee bij Sari (klik) waar ik
een metalen ring voor een volgend project ging kopen.

Daar...naast het rekje van de ringen stond een bak met Bibi (klik) pakketten.
Oehhhh...altijd favoriet bij mij...deze popjes.


Tsja...en als je dan verliefd bent op zo'n klein meidje...
dan is het natuurlijk heel vanzelfsprekend dat er zo'n pakket mee naar huis gaat! 😉


Eerst weer eens alle poppenmaakspulletjes bij elkaar verzamelen.
Had ik alles nog? 

Die lange naald...het tangetje om de naald door de stof te trekken...
de handige stok om het hoofdjes mooi stevig op te vullen?

Hihi, tuurlijk was alles er nog...hoe opruimerig ik kan zijn...
dit doe ik niet snel weg.


En zo ontstond er onder mijn handen een lief poppenkind.
Het pakketje heet Boppie maar ik noem haar Pop totdat
Jasmijn haar een andere naam geeft.


Van huis uit en dan bedoel ik de tijd dat onze kinderen ukkies waren
gaf ik dit soort popjes geen gezichtje.

Ik vind dat mooi...zo'n popje zonder uitdrukking, niets bepalend. 
Het kindje ervaart die uitdrukking wel...
precies zoals het is op het moment.


In overleg met Annabel (klik) kreeg dit nieuwe poppenkind
wél een gezichtje. 


Zo kijkt dit poppeke wakker deze wereld in


 naar het allerliefste meisje. 💖

14 opmerkingen:

  1. Leuk, Jasmijn eerste pop door oma gemaakt.
    Je hebt het inderdaad niet verleerd, ze is schattig en goed gelukt.
    Fijn weekend, Anita

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik kan je enthousiasme voelen! Handwerken met herinneringen....
    Ik vind het een schatje. Beide <3

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Maar 1 woord voor: geweldig !
    Fijn weekeinde , Manon

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat prachtig. Jasmijn eerst, het popje ook en samen zo lief...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een lief popje, dat zal je kleinkind vast blijven koesteren. Een popje gemaakt door haar oma

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Geweldig dat worden vast dikke vriendjes

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Zo leuk en lief is ze geworden! En hoewel Jasmijn het nu nog niet kan zeggen, weet ik zeker dat ze er heel erg blij mee is! Daar gaat ze vast nog veel mee spelen :-) Mooie en sfeervolle foto's heb je ervan gemaakt!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat een mooi popje heb je gemaakt, heerlijk om zoiets creatiefs voor je kleinkind te maken. En je foto's zijn weer prachtig en sfeervol zoals altijd!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Oh zo lief! Jij bent volgens mij echt een oma die superdol is op haar kleinkind :-) Wat een prachtige foto's ook weer, vooral die laatste. Wat een schattig meisje lijkt me dat, om op te vreten!
    PS: Wat je daar zegt over het gezichtje, dat klopt. Mijn dochter had vroeger een zachte, stoffen 'voetbal'. En raar genoeg werd dat haar lievelingsknuffel. Die is jarenlang mee gaan slapen en in de auto overal mee naartoe geweest. De vakjes (vijfhoekjes) van de bal vormden in haar verbeelding een gezichtje en ze vertelde vaak of haar bal blij was of boos of verdrietig. Wij konden dat absoluut niet zien, maar zij wel :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat is het rijk om zo voor je kleinkind iets bijzonders te kunnen maken... een lief prachtig popje... En dan zo vertederend dat handje van de kleine meid...

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat een lieverdje is dat geworden! Daar zal ze nog veel knuffelplezier aan beleven. XX Esther

    BeantwoordenVerwijderen

Dank je wel voor je reactie!