maandag 28 oktober 2019

Yammie muurverf...


Toen ik het pakje opende wist ik meteen
wat Billy bedoelde.


Inderdaad... dat riekt naar muurverf! 🙈

Ach...ik zag het weleens liggen maar tot nu toe 
heb ik nog nooit een 'laat ik het eens proberen' gevoel gehad.


Weleens de gekruide blokjes, mwah...als je ze lang bakt 
is het wel te nassen. 
Maar ik kan ook heel goed zonder.

En daar was dan Billy...


Hij heeft een online workshop ontwikkelt over...

tadaaáaa...Tempeh!(klik)

En ik geloof hem...

Waarom? 


Nou op zijn site staan heel wat recepten die bij mij 
de zogenaamde 'die houden we erin' status hebben gekregen.

En dat krijgt een recept hier niet zomaar
 want ik ben best kieskeurig...
al zeg ik het zelf. 😜


Dus ik aan de tempeh, best een beetje spannend.

Een duidelijke uitleg hielp mij...
zowel met video als tekst.
Dat vind ik fijn, ze vullen elkaar mooi aan.


Bij alle variaties heb ik het gevoel dat ik het 
snel wil gaan proberen...goed teken!

Dus toen deze week nasi op het program stond  
mocht ik lekker los gaan.


Tussendoor natuurlijk proeven
en dan het eindresultaat.

Daar heb ik één woord voor...


Yam! 

En weten jullie wat nou extra leuk is...


de workshop heeft nog 8! andere recepten...
wordt vervolgd!😋


maandag 21 oktober 2019

Vriendschap in de keuken...


Pas toen onze keuken, jaren geleden, een lichte renovatie kreeg
werd de vaatwasser verwelkomd in ons huis.

Met vier kinderen echt een geluksmomentje...elke dag.

Stapels vuile bordjes, bekers en bestek waar ik mij niet 
meer bezig hoefde te houden.


Nou behalve het in- en uitruimen...
en o ja, het afspoelen.
Toch ook best nog wel een klusje.

Maarrr...hij was mijn beste huishoudvriend.
Wel een stinkende, want daar hadden wij regelmatig mot over, 
 toch wilde ik hem écht niet missen.


Dat is nu anders...
ach...alles is natuurlijk anders.

De meiden zijn uitgevlogen en dat betekent 
dat onze vaat 'nog' maar van drie personen is. 


Ook ben ik eenvoudiger gaan bakken en koken 
 wat ook een eenvoudigere vaat blijkt op te leveren.👍

En zo gebeurde het dat wij op vakantie in Cornwall (klik)
een vaatwasserloze Cottage hadden.

Daar in het gezellige keukentje sloeg bij mij de afwasvonk over.


Ineens ontfermde ik mij over de bordjes, kopjes en schaaltjes.
Genoot van de mooie kleuren en bekeek alles eens goed.


Met mijn handen in het warme water voelde het bijna
therapeutisch...een fijne oefening in mindfulness.

'Dat houden wij er in!' stelde ik voor.

En nu staat mijn afwasvriend dus werkeloos in de keuken...
met vervroegd pensioen zullen we maar zeggen.

Nou...hij is wél heel handig om de pannen en deksels in op te bergen,
fijn zo'n extra kast.

Dus nu geen keukenvriend meer??

Ha...jazeker!


Zie hier mijn luchtige afdroogvriend.


We hebben het goed...zo samen!

maandag 14 oktober 2019

Paddenstoelen spotten...


Het is er nu helemaal de tijd voor
en ik snap nu ook hoe de uitdrukking ooit moet zijn bedacht:


'Als paddenstoelen uit de grond schieten'


Want elke wandeling ontdekken we meer en meer kabouterstoeltjes.


En laten we eerlijk zijn...
ze zorgen toch écht voor het ultieme herfstgevoel.


Het leuke vind ik dat er heel veel mensen genieten van
al die soorten zwammen.


Dat viel ons op!


Want kijk...wij staan nogal eens stil om de paddenstoelenpracht
vast te leggen op onze camera.


En dan ontstaan daar zomaar leuke praatjes met mede-wandelaars:
'Als je zo en zo loopt...daar staat een vliegenzwam...met een hapje eruit, dat wel.'


'Maar wel mooi' wordt er aan toegevoegd.

Ik zie de charme... 🍄


'Hebben jullie die inktzwammen gezien?'
'Daar komt echt inkt uit hé, je kunt er mee schrijven!'

'Ehhh...ik weet het niet, ik maak alleen maar foto's van ze' zeg ik eerlijk.


Thuis zoek ik op 'inktzwam' en ja...die zagen wij inderdaad.
Een vrouw was deze mooi op de foto aan het zetten
 dus ik besloot straks nog even terug te lopen.
Maar helaas...in twintig minuten tijd was er een kaper geweest...
alleen de steeltjes stonden er nog.
Ik hoop maar dat het een mooie brief wordt... 😥


Een wat oudere man zegt tegen mij dat hij een klein stronkje heeft gevonden.

'Een pareltje' volgens hem.

'Maar ik heb 'm wat verder weg vanaf het wandelpad gelegd...
daar onder die grote boom...op het mos.'


'Ahh wat fijn meneer, ik begrijp u helemaal.' 🙏


We groeten elkaar en vervolgen ieder onze eigen weg door het bos...


 verbonden met ons hart.💚


vrijdag 11 oktober 2019

Jackfruit...


Op het inspirerende blog van 'Wat eet je dan wel?'(klik)
las ik iets over Jackfruit.


Een vrucht met de structuur van draadjesvlees.
Kijk...mijn interesse is gewekt dat proberen wij uit!


Toevallig had ik mijn schoonzoon al een tijd geleden beloofd
om die lekkere Vordense jachtschotel (klik) weer eens te maken.

Een mooi 'Jackfruitdoelwit'!


Voor de vega's dan hé...de mannen hielden het bij het echte werk.

Fijn om een middagje te kokkerellen!


Als 'groente' smaken stoofpeertjes er lekker bij bedacht ik.
Het is tenslotte een echt herfstmaaltje.


En? Wat vond ik er van?

En dan bedoel ik natuurlijk de Jackfruit,
de ovenschotel zelf is absoluut een blijvertje.😋


Of dat met de Nangka ook zo gaat worden betwijfel ik.

Inderdaad...het heeft wel iets vlezigs.
Voor zover ik mij dat kan herinneren dan, het is al even geleden dat ik vlees at.

Ik hou niet zo van de nepvleesjes die je tegenwoordig overal kunt kopen
dus wat dat betreft is dit voor Jackfruit een punt erbij.


Het is niet zout en heeft verder geen toevoegingen waardoor het
makkelijk te kruiden en te verwerken is.

Maar als ik wat verder kijk dan dat mijn neus lang is...

Een volwaardige vleesvervanger is het echter niet,
daarvoor bevat het te weinig voedingsstoffen.
Bovendien is het fruit van Jack niet bepaald duurzaam.
Veel afval van de vrucht en de boom groeit uiteraard niet in ons kikkerlandje.

En dat alleen voor wat meer 'bite'??


Ik zoek nog even verder.😉



zondag 6 oktober 2019

Boerenprotest...


Afgelopen dinsdag was er een 
hoop lawaai bij ons in de buurt.

Rijen trekkers tuften en ronkten voorbij, 
op weg naar het Malieveld.


Grappig...zoveel tractors in het Haagse straatbeeld...
dat zien we niet vaak.

Maar dinsdag dus wel want het was
de dag van het Boerenprotest ook wel Agractie genoemd.


En mijn lieve boer was thuis.
Dat was mazzel hebben want uiteraard
wilde mijn boerenzoon de boeren steunen en aanmoedigen.


En zo stonden wij daar...aan de kant van de weg.
Zwaaiend, onze duimen omhoog.

En wij niet alleen...het viel mij op hoeveel mensen
de boeren een warm hart toedragen...fijn!


En mijn hart? Hoe zit het daar dan mee?

Eehhh...een beetje verward in de eerste plaats.

Want ik heb mij niet genoeg verdiept in alle voors en tegens...
alle maatregelen en alle beschuldigingen.


Nee...ik zie boeren, strijdbaar met duidelijke taal.

En sinds ik met zoonlief meeloop op de boerderij heb ik
een heel andere kijk gekregen op het boerenleven.
Daar ben ik dankbaar voor...
heel wat vooroordelen heb ik hiermee los kunnen laten.

Maar tevens voelt mijn hart dat er iets móet gebeuren.


Moeder Aarde heeft voor mij áltijd de hoogste prioriteit,
mijn zorg om haar is groot.
De natuur heeft bescherming nodig.

En die bescherming kunnen wij alleen met elkaar bieden.
Daar is mijn hart aardig zeker van.

Alleen samen kunnen wij dit grote probleem omarmen.


Boer, bouwer, minister, jij en ik...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...